است ؛ و آن معيارى است كه با آن اندازهء آن چيز را معيّن ميكنند . پس ميزان مردم در روز قيامت آن چيزى است كه قدر هر انسانى را و قيمت او را بر حسب عقيده و اخلاق و كردارش مشخّص كند و معيّن نمايد ؛ براى آنكه مردم طبق آن معيار مورد جزاى الهى قرار گيرند .
و اين معيار غير از انبياء و اوصياء آنان چيزى نخواهد بود ، زيرا كه فقط قدر و قيمت مردم و مقدار خوبىها و بدىهاى آنان ، بر حسب اندازه گيرى با آنها ، و با متابعت شرايع آنان و پيروى از آثارشان ، و ترك متابعت و پيروى ؛ و با قرب و نزديكى به سيره و منهاجشان ، و با بُعد از روش و رويّه آنها معيّن مىشود .
پس بنابراين ميزان هر امّتى پيامبر آن امّت ، و وصّى آن پيامبر ، و شريعتى است كه آن پيامبر آورده است ؛ پس كسانى كه حسنات آنان سنگين و بسيار باشد آنها رستگارانند ؛ و كسانى كه حسناتشان سبك و اندك است آنها افرادى هستند كه به نفوس خود با ستم و ظلمى كه روا داشتهاند ، آنها را تباه و فاسد و ضايع كردهاند ؛ از جهت آنكه پيامبران و أوصيائشان را تكذيب نموده و از سيره و منهج آنها پيروى ننمودهاند .
و در « كافى » و « معانى الاخبار » از حضرت صادق عليه السّلام روايت است كه :
إنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللهِ عَزّ وَ جَلَّ :
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ
؛ قَالَ : هُمُ الانْبِيَاءُ وَ الأوْصِيَاءُ .
وَ فى رِوايَةٍ