به علّت عدم ادراك اين واقعيّت ؛ و گرنه آنچه ما را فرا گرفته از زمان و مكان و سائر اعراض بدون شعور و بدون قدرت و حيات نيستند .
عالِمِ الْغَيْبِ لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ * لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
. « 1 »
در آيه اوّل ميفرمايد : « خداوند به پنهانىها عالم است و از حيطهء علم او به قدر وزن يك ذرّه و نه كوچكتر از ذرّه و نه بزرگتر از ذرّه نه در زمين و نه در آسمان ها پنهان نميشود ؛ و بلكه همه در كتاب آشكاراى خداوند موجود است . »
و در آيه دوّم ميفرمايد : « براى آنكه خداوند پاداش نيك دهد كسانى را كه ايمان آوردند و اعمال نيك انجام دادند ، كه البتّه براى انسان آمرزش خداوندى و رزق و روزى كريمانهاى خواهد بود . »
و با دقّت در اين آيات بدست مىآيد كه خداوند كه خود را عالم الغيب معرّفى مىكند و چنين ميگويد : كه هيچ ذرّهاى از او پنهان نيست ؛ ميفرمايد : همهء اينها در كتاب مبين هستند ؛ يعنى در كتاب تكوين و جان و روح اين عالم ؛ پس علم خدا همان كتاب تكوين است و هر موجودى از موجودات علم حضورىِّ خداست ؛ و وجودش علم خدا است ؛ پس سراسر عالم كون و تحقّق خارج عين علم فعلىّ خداست تبارك و تعالى .
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 3 و آيه 4 ، از سورهء 34 : سبأ