بِى خَيْراً وَ اعْمَلْ فِىَّ خَيْراً أُشْهِدُ لَكَ يَوْمَ الْقِيَمَةِ فَإنَّكَ لَنْ تَرَانِى بَعْدَهَا أَبَدًا . و در نسخهء ديگر وارد است كه : فقُلْ فِىَّ خَيْراً وَ اعْمَلْ فِىَّ خَيْراً . « 1 »
حضرت ميفرمايد : هيچ روزى بر بنى آدم نميگذرد مگر آنكه آن روز ميگويد : اى پسر آدم ! من روز جديدى هستم ! و من بر تو گواه و شاهد مىباشم ! نسبت به من و براى من كار خوب انجام بده ! و در من كار خوب به جاى بياور ! كه من در روز بازپسين براى تو گواهى خواهم داد ؛ و چون من امروز بروم ديگر تا ابد مرا نخواهى ديد !
از اين روايت استفاده مىشود كه روزهاى انسان پيوسته يكسان نيست ، هر روز يك موجود مشخّصى است ؛ و هرگاه انسان در آن كار خيرى انجام داد ، داد و اگر انجام نداد نداد ؛ آن روز ديگر رفته است روز بعد روز ديگرى است ؛ تشخّصات ديگرى ، و عمل ديگرى است .
و دوّمى را از كتاب « مَسعدَة بن زياد ربعى » در آنچه او از حضرت صادق از پدرش حضرت باقر عليهما السّلام روايت كرده است كه فرمودند :
اللّيْلُ إذَا أَقْبَلَ نَادَى مُنَادٍ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ الْخَلائِقُ إلَّا الثَّقَلَيْنِ : يَا بْنَ ءَادَمَ ! إنِّى عَلَى مَا فِى شَهِيدٌ فَخُذْ مِنِّى فَإنِّى لَوْ طَلَعَتِ الشَّمْسُ لَمْ تَزْدَدْ فِىَّ حَسَنَةً وَ لَمْ تَسْتَعْتِبْ فِىَّ مِنْ سَيِّئَةٍ . وَ كَذَلِكَ يَقُولُ النَّهَارُ إذَا أَدْبَرَ اللَيْل . « 2 »
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 7 ، ص 325
( 2 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ج 7 ص 325