حقّ جلّ و عزّ متذكّر ميشوند و با ياد خدا و ذكر حقّ شيطان را دفع ميكنند . »
هنگامى كه ذهن در اينجا پاك شد ؛ اين درجه قوّت پيدا مىكند كه ديگر هيچ خاطرهاى از شيطان نمىتواند در آن راه يابد ؛ ولى اگر در بعضى از احيان ، وجود او و حقيقت او اضطرابى پيدا كند اين براى آنها گناه است ؛ اين را اضطراب سرّ گويند ، و آن از قبيل گناهان خارجى نيست ، از گناهان فكرى و ذهنى نيست ، از گناهان نيست ، تنفيس و اشتغال به غير خدا نيست ؛ اينها هيچكدام نيست ؛ و امّا در شدائد و امتحانات سخت و عجيب ، بايد نفوس آنان ، چون آب درياى صاف و لطيف و آرام به هيچوجه موجى در آن پيدا نشود ؛ و مضطرب و مشوّش نگردد .
اگر أحياناً در اثر امتحانى ، در اثر حادثهاى ، اين نفوس اضطراب و تشويشى پيدا كند ، و مانند آب ساكن دريا تكانى بخورد ، بادى بوزد ؛ و جنبش و اضطرابى در آن ايجاد كند ؛ اين براى آنان گناه است ؛ و بايد از اين گناه توبه نمايند ؛ و اين توبه از اضطراب سرّ است .
در « مصباح الشّريعة » وارد است كه : تَوْبَةُ الأنْبيآءِ مِنِ اضْطِرَابِ السِّرِّ ، وَ تَوْبَةُ الأوْلِيَآءِ مِنْ تَلَوُّثِ الْخَطَرَاتِ ؛ وَ تَوْبَةُ الأصْفِيَآءِ مِنَ التَّنْفِيسِ ؛ وَ تَوْبَةُ الْخاصِّ مِنَ الإشْتِغَال بغَيْرِ اللهِ ، وَ تَوْبَةُ الْعَامِّ مِنَ الذُّنُوبِ . « 1 »
در ضمن روايتى كه در اين كتاب به حضرت صادق عليه السّلام منسوب
هامش
( 1 ) « رساله لقاء الله » طبع انتشارات هجرت ، ص 41 ، به نقل از « مصباح الشّريفة »