و ضبط آنچه در من است گماشتى ! و آنان را با اعضاء و جوارح من ، گواهانى بر عمل من قرار دادى ! و خودت بر فراز آنها رقيب و محافظ و محاسب من بودى و شاهد بر آنچه از آنها پنهان مىمانده است » .
اين فرمودهء حضرت اشاره به گناهانى است كه راجع به انبياء و اولياء است كه اطّلاع بر آن گناهان براى ملائكه غير مقدور است ؛ و جز ذات اقدس حقّ تعالى شأنُه كسى بر خصوص آن گناهان علم ندارد ، و آمرزشش رفع اضطراب سرّ است ؛ يعنى خداوند بايد عنايت كند و بندهء مؤمن را كه به آن درجه رسيده است او را آن چنان در حرم خود نگاهدارى كند ؛ و پذيرائى كند ، تا بطورى كه در يك لحظه در تمام مدّت عمرش از آن هنگام تا وقت مرگ براى او اضطراب سرّ حاصل نشود .
اين هم راجع به آن افرادى كه چنين گناهانى دارند ؛ و ملائكه اعمال آنان را بدين طريق ثبت و ضبط ميكنند ؛ و امّا راجع به آن افرادى كه اهل معصيتند ، ملائكه به همهء كارهاى آنها اطّلاع دارند ، بر گناهان خاصّه و عامّه ، ملائكه اطّلاع دارند و بر سائر كارهاى آن مردم ؛ ولى در اضطراب سرّ يا تلويث خاطر و يا تنفيس كه اختصاص به متّقيان دارد ملائكه بر بعضى از خصوصيّات آنان اطّلاع حاصل نمىكنند .
ملائكهء روز و ملائكهء شب
در روايات داريم كه انسان در روز دو ملك دارد ؛ و در شب نيز دو ملك ديگر دارد .
ملائكهء روز از اوّل طلوع فجر صادق مىآيند ، و ملازم انسان هستند