وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ * كِراماً كاتِبِينَ * يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ
. « 1 »
« بدرستى كه مُسيطر و مُهيمن بر شما فرشتگانى هستند بزرگوار كه شما را محافظت ميكنند و تمام حركات و سكنات شما را مىنويسند و آنچه را كه به جاى آوريد ميدانند . »
ولى از آنجائى كه سابقاً در بعضى از مباحث گفتيم كه هر صنف از فرشتگان مأموريّت خاصّى دارند ؛ فرشتهء علم و فرشتهء حيات و فرشتهء روزى و حكمت و حفظ و قوّت و ضبطِ اعمال و غيرها ؛ و هر صنف از آنها براى آن مأموريّت آفريده شدهاند و به هيچ وجه از مأموريّت خود كه همان خلقت آنهاست نمىتوانند تجاوز كنند ؛ اگر رقيب و عتيد دو صفت مختلف باشد كه به معناى مراقب و آماده مىباشد ؛ بنابراين اين دو صفت دلالت بر دو ذات مختلف نموده و با علَميّت نيز منطبق خواهند بود .
بارى ما ديگر در امروزه با وجود همين آلاتى كه اختراع شده است با آنكه مادّى است نه معنوى و روحانى ، مىبينم چگونه كلمات و صورت انسان را ضبط ميكنند ؛ و قرنها مىتوانند در خود نگاهدارى كنند ؛ نبايد شكّى و ترديدى به خود راه دهيم در اينكه فرشتگان زندهء الهى اعمال را و صُورَ را ضبط ميكنند .
در اين عالم مادّه كه در مشت عالم ملكوت و معناست ، اين صُوَر و الفاظ ديده مىشود تا چه رسد به موجودات ملكوتيّه و روحانيّه كه بر انسان و اعمال او مسيطر و مطّلع هستند .
ولى اين نكته قابل دقّت است كه آيا همانطور كه انسان
هامش
( 1 ) آيه 10 تا 12 ، از سورهء 82 : الإنفطار