نمىكنى و هيچ عملى را انجام نميدهيد مگر آنكه در آن هنگامى كه وارد آن عمل ميشويد ، ما بر شما و فعل شما حضور داريم و مشاهده آن فعل را مىنمائيم ! و به اندازهء سنگينى و وزن يك ذرّه ، از پروردگار تو در زمين و در آسمان پنهان نيست ؛ و نه كوچكتر از وزن ذرّه و نه بزرگتر از آن مگر آنكه همه در كتاب آشكار پروردگار كه لوح محفوظ و علم خداست مىباشند . »
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ * إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ * ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ * وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِكَ ما كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ * وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ ذلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ * وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ * لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ
. « 1 »
« ما به تحقيق كه انسان را آفريديم ؛ و بر تمام خاطرات و افكارى كه بر او وارد مىشود ؛ و وساوسى كه نفس او مىكند ، و خواطرى كه بر ذهن او خطور مىكند اطّلاع داريم ؛ و ما از رگ گردن و رگ حياتى او به او نزديكتر هستيم ؛ در آن وقتى كه آن دو مَلك گيرنده و متلقّى كه از يمين و شمال او نشستهاند ؛ آن اعمال و الفاظ و افكار را كه از او صادر مىشود و از خود خارج مىكند ، ميگيرند و حفظ مىنمايند آن دو فرشتهاى كه در طرف راست و چپ ، در طرف سعادت و شقاوت ،
هامش
( 1 ) آيات 16 تا 22 ، از سورهء 50 : ق