« پس چگونه است در آن وقتى كه ما از هر امّتى گواهى بر اعمال آنها مىآوريم ؛ و سپس تو را اى پيغمبر گواه بر اعمال آن گواهان مىآوريم ! در آن روز كافران از شدّت خجلت و سرافكندگى و ذلّت و شدّت عذاب دوست دارند كه در زمين فرو روند و با زمين يكسان شوند ، و در آن روز هيچ گفتارى را نمىتوانند از خدا پنهان دارند » .
رسول خدا گواه بر پيامبران و پيامبران گواهان بر امتهاى خود هستند
و از اين آيه روشنتر آيه ذيل است :
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ
. « 1 »
« و روزى كه از هر امّتى يك گواه از خود آنان بر مىانگيزيم ، و اى پيغمبر ! تو را گواه بر اعمال آن گواهان مىآوريم . »
اين آيه صراحتش از آيه قبل بيشتر است ، زيرا ميفرمايد :
يَوْمَ نَبْعَثُ
« ما بر مىانگيزيم » و ديگر ميفرمايد :
مِنْ أَنْفُسِهِمْ
« از ميان خود مردمان » ؛ و آن افراد امامان هستند كه برگزيدگان خداوند مىباشند كه خدا آنها را برانگيخته از ميان خود مردم به جهت گواهى بر اعمال آنان .
علىّ بن ابراهيم قمّى در تفسير خود ميگويد : يَعْنى عَلَى الأئِمَّة ، فَرَسولَ اللهِ شَهيدٌ عَلَى الائِمَّةِ وَ هُمْ شُهَدَاءُ عَلَى النّاسِ . « 2 »
« مراد از كلمهء شهيداً على هؤلاء ائمّه هستند ، پس رسول الله گواه بر ائمّه مىباشد و ائمّه گواهان بر مردم مىباشند .
هامش
( 1 ) » . قسمتى از آيه 89 ، از سورهء 16 ، النّحل
( 2 ) « تفسير قمّى » طبع سنگى ، ص 127