قرائت حتماً بايد باز شده باشد ؛ كاغذ را نشر نموده و باز مىكنند
وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً
. منشور يعنى باز شده و گسترده شده .
ما اعمالى را كه افراد بشر انجام ميدهند مىپيچيم ؛ دور چى مىپيچيم ؟ دور گردن آنها مىپيچيم ، ملازم آنها و ملاصق گردن آنها قرار ميدهيم ؛ و چون پيچيده شد ديگر انسان ، پيچيده شده را نمىبيند ؛ و ليكن در روز قيامت ما اين أعمال پيچيده شده را باز مىكنيم و به صورت كتاب و طومار منشور آن را مىبيند و قرائت مىكند .
اقْرَأْ كِتابَكَ
! بيا نامهء عملت را خودت بخوان ! خودت مشاهده كن !
كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً
! بهترين حسابگر و حساب رس براى تو امروز خودت هستى ! حسابگر خوبى براى خودت هستى ؛ و چنين حسابگرى كه نفس خود تست براى تو كافى است . و نياز به يك محاسب ديگرى كه بيايد و حساب را از تو بكشد ندارى ! چرا ؟
براى آنكه أعمال خودت بوده و اكنون در مرأى و مَسمَع خودت حاضر و مشهود است .
كيفيّت ضبط عالم تكوين نامهء عمل را
اين را ميگويند عالَم تَطايُر كتُب . و همانطور كه سابقاً ذكر شد اين عالم همان صورت باز شدن اعمال است بعد از پيچيده شدن . و بعد از فناء كه انسان به بقاء خدا بقاء پيدا مىكند و رجوع مىكند به عالم هستى ، تمام أعمال خود و خود را از زمان تولّد تا زمان مرگ با همهء