به آنها چنين خطاب مىشود : شما طيّبات خود را در حيات دنيا از بين برديد ، و بدان طيّبات در دنيا تمتّعى برديد . »
يعنى طيّبات شما كه عبارت بود از عمر ، عقل ، قدرت ، علم ، حيات ، فراغت ، امنيّت و أمثال اينها ، آنها را در زندگى حيوانى دنيا كه زندگانى پست مىباشد مصرف كرديد ، نه در زندگانى عُليا . اينها سرمايههاى پاك و پاكيزهاى است كه خداوند به انسان براى كسب كمال و پيمودن راه تقرّب بسوى خداوند و تهيّهء زاد و راحله براى سفر لقاء الله و زيارت حضرت پروردگار ، و بسوى مقام تجرّد و باز يافتنِ نفسْ مقام و منصب حقيقى و واقعى خود را ، به شما عنايت فرمود ؛ و شما به عوض آنكه اين سرمايهها را در روشن كردن عقبات ترسناك اين راه و فتح سنگرهاى دشمن و نفس امّاره كه پيوسته در كمين قاصدين اين سفر هستند مصرف كنيد و برويد در مأمن صدق و امان قرار بگيريد ، آن طيّبات را در حيات دنيا در شهوات و غفلات و إعمال قواى غضبيّه و وهميّه بدون محلّ و بى مورد صرف نموديد ! و با استكبار و زياده طلبى و اندوختن مال بى جا ، و كسب جاه و اعتبار بى محلّ و حيثيّت و آبروى بى ارزش ، در اين حيات و زندگى پست حيوانى آن طيّبات را از دست داديد ! و فعلًا تهيدست و بدون كسب كمال بدينجا آمدهايد ؛ و مكان شما در آتش است !
آن طيّبات ، سرمايهء تجارت شما و آلت صنعت و عمل شما براى سفر آخرت بود ! آنها را از دست داديد و بيهوده و بى جا مصرف نموديد ! و امروز ديگر چيزى نداريد كه بتواند شما را از اين مراحل
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 219
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢١٩