« اى پيغمبر ! اين مردم را بر پروردگارت به طرز صفّ كشيده عرضه ميدارند و به آنان از جانب حقّ خطاب مىشود كه : حقّاً شما به نزد ما تنها آمدهايد ، همانطور كه در اوّلين وهله شما را آفريدهايم ؛ بلكه شما چنين پنداشتيد كه ما براى شما ميعادى قرار نميدهيم ! »
تمام آرزوها و مال و زن و فرزند و اعتباريّات كه از هر سو به شما احاطه كرده بود و در عالم مَجاز و اعتبار بدان متّكى بوديد ، همه را پشت سر انداخته و مانند ابتداءِ خلقت كه تنها و تنها پا به دنيا گذاردهايد ، اينك نيز تنها بدين عالم روانه شده ايد ! بطورى كه اصلًا چنين احتمالى نمىداديد كه در نزد ما وعدهء ملاقات و حضور هست ؛ و اگر گمان ملاقات و حضور بود لا اقلّ قدرى به دنبال كار مىرفتيد و تهيّهء مُعِدّات ميكرديد براى اين سفر خود ، كه در اينجا گرفتار اين آثار و اعمالى كه ملازم و ملاصق نفس شماست و از پيش فرستادهايد ، نشويد !
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ
. « 1 »
« در آن روز به عرض و حضور در پيشگاه خدا برده مىشويد ! و هيچ امرى از شما حتّى كار مخفيانهء شما هم پنهان نخواهد ماند . »
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها
. « 2 »
« و در روزى كه عرضه بر آتش ميدارند كسانى را كه كافر شدهاند
هامش
( 1 ) ، آيه 18 ، از سورهء 69 : الحاقّة
( 2 ) صدر آيه 20 ، از سورهء 46 : الاحقاف