برزخ است ؛ و هيچ جاى شبهه و ترديد نيست ؛ پس برزخِ خود را ادراك مىكند .
معناى برزخ
برزخ يعنى چه ؟ يعنى همان عالم صورت ، يعنى تجرّد از مادّه ؛ خود را مجرّد از مادّه مىبيند و موجودات برزخى را كه داراى صورت هستند ولى داراى ثقل و مادّه نيستند ، ادراك مىنمايد .
اگر از آنجا باز هم با تهذيب نفس و به دستور رسول الله حركت كرد و جلو آمد ، نه در عرض زمان ، بلكه سير طولى نمود بسوى بالا ، بسوى پروردگار ، به قيامت ميرسد ، و قيامتش را با تمام آثار و خصوصيّات ادراك مىكند .
لذا در حديث وارد است كه : لَنْ يَلِجَ مَلَكُوتَ السَّمَاواتِ مَنْ لَمْ يُولَدْ مَرَّتَّيْنِ « 1 » .
« داخل در ملكوت آسمانها نمىگردد كسى كه دو بار متولّد نشده باشد . »
اگر انسان در زمان حيات اختياراً موفّق به ادراك اين عوالم شد ، شد ؛ اگر نشد ، بعد از مرگ اضطراراً ميرسد و ادراك مىكند .
يعنى : وقتى نفس انسان علاقهء خود را با بدن قطع كرد و مرگ انسان رسيد ، انسان داخل برزخ مىشود به سير طولى خود ؛ و نيز پس از گذراندن برزخ وارد در قيامت مىشود به سير طولى خود .
اين حقيقت سير إلى الله است ؛ چون ما به سبب مردن نزد خدا
هامش
( 1 ) « أسفار » ج 9 ، از طبع حروفى ، ص 218 اين حديث را مُرسلًا از حضرت مسيح على نبيّنا و آله و عليه السّلام نقل مىكند .