مىشود ، به دنبالِ زمانىِ اين عالم .
شما زمانى را كه ما متولّد شديم و بعداً در اثر حركت زمان مىآئيم جلو تا از دنيا ميرويم ، اين را تمام يك كاسه فرض كنيد ، عالم برزخ عالمى است كه بر تمامى اين ، محيط است . عالم قيامت نيز بر اين عالم و بر عالم برزخ ، بر هر دو احاطه دارد . پس اگر ما بخواهيم به برزخ برسيم ، نه اينكه بايد عمرمان را بگذرانيم و وقتى كه بخواهيم بميريم ، برويم داخل برزخ ؛ چون برزخ ، الآن موجود است .
ما اگر بخواهيم بر برزخمان اطّلاع پيدا كنيم نبايد سير عرضى كنيم - به عرض زمان - بلكه بايد سير طولى كنيم و به طرف بالا يعنى به سمت مقام تجرّد و عوالم معنى حركت كنيم حركت معنوى ، تا برسيم به برزخ .
و از آنجا نيز سير طولى كنيم ، برويم به بالا تا برسيم به قيامت ؛ خواه اين كار را بعد از مردن انجام دهيم و خواه قبل از مردن و در زمان حياتمان انجام دهيم .
اگر كسى در دنيا به مقام تجرّد برسد و مرگ اختيارى پيدا كند بطورى كه از عالم صورت هم بگذرد ، به قيامت ميرسد .
با تهذيب نفس ، در همين دنيا مىتوان برزخ و قيامت را ادراك كرد
اگر كسى در دنيا بواسطهء تهذيب نفس و متابعت از شريعت و دستورات رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم و مراعات جنبههاى معنوى اعمال شرعيّه و امور عباديّه و حصول ملكهء تقوى ، كارى كند كه از عالم شهوت و هوس و آمال بيرون آيد و از محبّت دنيا عبور كند ، اين سير إلى الله مىكند ؛ و لازمهء اين سير در اوّلين منزل ، رسيدن به