محكوم گرداند ؟
أمير المؤمنين عليه السّلام در دعائى كه به كُمَيل بن زياد نَخَعى تعليم فرمودند ، به درگاه خداوند عرضه ميدارد : فَلَكَ الْحُجَّةُ عَلَىَّ فِى جَمِيعِ ذَلِكَ ، وَ لَا حُجَّةَ لِى فِى مَا جَرَى عَلَىَّ فِيهِ قَضَاؤُك « 1 »
هامش
( 1 ) دعاى كميل از دعاهاى بسيار خوب و حاوى مضامين عاليه است ؛ و شيخ طوسى در « مصباح المتهجّد » از ص 587 تا ص 592 ، در أعمال شب نيمهء شعبان آورده است ؛ و مجلسى در « زاد المعاد » از ص 61 تا ص 73 آورده ؛ و شيخ إبراهيم كفعمى در « مصباح » خود ، از ص 555 تا ص 560 ، و در « البلد الامين » از ص 188 تا ص 191 آورده است ؛ و مرحوم سيّد ابن طاووس در « إقبال » از ص 706 تا ص 710 ، در أعمال شب نيمهء شعبان آورده و با دو سند نقل مىكند :
اوّل از جدّش شيخ طوسى ( ره ) بدين مضمون كه : روايت شده است كه : كميل بن زياد نخعى در شب نيمهء شعبان أمير المؤمنين عليه السّلام را در حال سجده ديد كه به اين دعا مشغول بودند .
دوّم از روايت ديگرى بدين مضمون كه : كميل بن زياد نخعى ميگويد : من با مولاى خود حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام در مسجد بصره نشسته بوديم و با آن حضرت نيز جماعتى از اصحاب او بودند ، پس بعضى از آنها از حضرت پرسيدند : معناى گفتار خداوند عزّ و جلّ :فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍچيست ؟
حضرت فرمودند : مراد شب نيمهء شعبان است . سوگند به آن كسى كه نفس علىّ در دست اوست ، هيچ بندهاى نيست مگر آنكه جميع آن مقدّراتى كه بر او جارى مىشود از خير و شرّ در اين شب قسمت او ميگردد ، تا آخر سال در مثل چنين شب نيمهء شعبانى كه مىآيد . و هيچ بندهاى نيست كه اين شب را إحياء بدارد و به دعاى حضرت خضر عليه السّلام خدا را بخواند ، مگر آنكه دعايش مستجاب مىشود .
و چون حضرت از مسجد بيرون رفتند ، من شبانه به منزلش رفتم . حضرت فرمود : براى چه كارى آمدهاى ؟ عرض كردم : اى أمير المؤمنين براى