تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
آن ؟ ميگويند : يك ذرّه از نطفه بوده است كه آن را إسْپرم گويند . بنابراين انسانى كه در دنيا يا در حال موت وزن بدنش يكصد كيلوگرم است و خداوند او را حشر ميفرمايد و ميخواهد عذاب كند و يا ثواب دهد ، بايد فقط يك اسپرم از آن را يعنى يك ذرّهء نامرئى ( يكى از چند ميليون ذرّه در يك قطره ) از آن را زنده فرمايد ؛ و سؤال و جواب و عَرض و صراط و كتاب و حشر و نشر و بهشت و دوزخ همه با اين يك اسپرم است ، از او يك بدن مىسازند و مورد پاداش قرار ميدهند . شما را به خدا سوگند ! آيا شريعت و فلسفهء اسلام ، اين قدر تنگ است كه ما براى دفاع از آن ناچار شويم خود را در اين مضيقه‌ها و لاى اين چرخ دنده‌ها و اين فرضيّه‌هاى من درآوردى غلط قرار دهيم ؟ ! آيا انسان را مادّى و آن هم يك ذرّهء نامرئى اسپرم در روز قيامت قرار دادن ، لعب و بازى به مقدّسات مقام انسان و جزاء و شريعت و خداوند و عوالم غيب نيست ؟ ! بعلاوه ، شما بيائيد اجزاء اصليّه را از فضليّه جدا كنيد ! اين نطفه كه همان يك ذرّهء اسپرم است چون در شكم مادر ميرود و اجزائى را به خودش ضميمه مىكند ، آن اجزاء مثل خودش مىشود نه آنكه آن اسپرم با همان خصوصيّت و با همان شخصيّت و با همان صورت به حال خودش باقى بماند و سپس چيزهائى به آن اضافه گردد ؛ نه ، اين‌طور نيست .
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 147 | السيد محمد حسين الطهراني