تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
از بين رفته است - الحديث . « 1 »

علّت دخول اصحاب كهف در كهف

7 - علّت بيرون آمدن اصحاب كهف از شهر ، و دخول در كهف چه بود ؟ خداوند قصّهء آنها را در قرآن كريم چنين بيان مىكند كه :
إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زِدْناهُمْ هُدىً * وَ رَبَطْنا عَلى قُلُوبِهِمْ
. « 2 » در اينجا سه صفت و اثر ، براى آنان بيان مىكند : اوّل : آنكه جوانان و جوانمردانى بودند كه به پروردگار خود ايمان آوردند . دوّم : زيادى و اشتداد هدايت و راهنمائى آنان بسوى كمال ؛ كه نفس ايمان و تقوى موجب زيادى ايمان ميگردد . سوّم : بستگى و پيوند دل با خداى خود ، بطورى كه از ترديد و تحيّر و شكّ و دو دلى و قلق و اضطراب رهائى جسته ، و پيوسته ملازم حقّ بوده و از تجاوز و خروج از حدّ خوددارى جستند .
إِذْ قامُوا فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلهاً لَقَدْ قُلْنا إِذاً شَطَطاً * هؤُلاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لَوْ لا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
. « 3 »
هامش
( 1 ) « الميزان » ج 13 ، ص 307 ( 2 ) قسمتى از آيه 13 و صدر آيه 14 ، از سورهء 18 : الكهف ( 3 ) قسمتى از آيه 14 و آيه 15 ، از سورهء 18 : الكهف