تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 340

مساهمون:

ص٣٤٠
اگر درِ غار رو به شمال داشت ، اوّل صبح و هنگام غروب ، آفتاب داشتند . و در ميان روز در سايه بودند ، و باز هنگام غروب آفتاب داشتند . و اگر در غار روى به جنوب بود هميشه آفتاب در آن مىافتاد ، امّا آنها جائى خوابيده بودند در ميان غار كه آفتاب از دست راست و دست چپ مىگذشت و آنها را آسيب نمىرسانيد « 1 » . »

اصحاب كهف در چه زمانى بوده‌اند ؟

5 - اصحاب كهف در چه زمانى بودند ؟ تقريباً مىتوان گفت مفسّرين اجماع دارند بر آنكه قصّهء اصحاب كهف در زمان دَقْيوس امپراطور روم - كه دوران سلطنت او فيما بين 249 تا 251 ميلادى است - و يا در زمان دَقْيانوس امپراطور ديگر روم - كه دوران سلطنتش فيما بين 285 تا 305 ميلادى است - بوده است . و اين معنى را مسيحيّون نيز ادّعا دارند ، و قائلند بر اينكه اين حكّام بر دين مسيح سخت ميگرفتند و مردمان موحّد را در شكنجه و آزار و گرسنگى و تشنگى قرار ميدادند . و ليكن اين مطلب را نمىتوان پذيرفت ؛ چون اوّلين كسى كه از سُريانيّين داستان اصحاب كهف را در كتاب خود نوشت ، جيمس ساروغى
( guraS fO semiJ )
است كه در سال 521 ميلادى فوت كرده است ، و اين كتاب را در سنهء 474 ميلادى تأليف كرده است . و طبق آيه قرآن اصحاب كهف سيصد و نه سال خوابيده‌اند ، و چون سنوات قرآن قمرى است اگر ما بِه التّفاوت سالهاى قمرى را از
هامش
( 1 ) « نثر طوبى » مادّهء زَوَرَ ، ج 1 ، ص 336 و 337
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 340 | السيد محمد حسين الطهراني