لشكريان عقل كه آنها نيز دائماً در نفس موجودند مىباشند ؛ و جنگ « هفتاد و دو ملّت » پيوسته با « ملّت عقل » در نفس برقرار است ؛ و بين جنود شيطان و جنود رحمن دائماً جنگ است .
اينها همه بايد پاك شوند ؛ جنود شيطان كشته گردند ؛ عقربها و مارها و اژدهاها پايمال شوند ؛ سر مارها بايد قطع شود ؛ خيالات بايد جاروب گردد ؛ نفى خواطر به استمداد اسماء الهيّه بنمايد ؛ ذهن را صاف و پاك كند و با حضور قلب كامل پيوسته دل را در مقابل انوار خدا قرار دهد تا مانند مغناطيس ، معارف الهيّه را اخذ كند . و خلاصه زمين دل را از آنچه غير از حقيقت بسيط نفس ناطقه است كه به نور پروردگار اشراق گرفته است بايد پاك كند ؛ و اگر به اختيار خود بيرون نريزد ، با مشكلاتى بيرون خواهند ريخت . در حال سكرات مرگ ، در سؤال منكر و نكير و عذابهاى برزخى و شدّت نفخ صور ، بيرون ميريزند و پاك مىكنند ؛ كه بهشت جاى پاكان است .
از « تفسير علىّ بن إبراهيم » كه از بزرگان محدّثين و مفسّرين و مقدّم بر كلينى و از مشايخ حديث اوست ، از حضرت زين العابدين عليه السّلام روايت شده است كه در تفسير آيه مباركهء وارد در سورهء إبراهيم :
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ
، « 1 » فرمودهاند :
يَعْنِى بِأَرْضٍ لَمْ تُكْتَسَبْ عَلَيْهَا الذُّنُوبُ ، بَارِزَةً لَيْسَ عَلَيْهَا جِبَالٌ وَ لَا نَبَاتٌ ، كَمَا دَحَاهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ . وَ يُعِيدُ عَرْشَهُ عَلَى الْمَآءِ
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 48 ، از سورهء 14 : إبراهيم