و چون وصول به مقام توحيد و انكشاف آن به شهود علمى و عينى ، بدون اتّصال و ربط با ولايت كه طريق و راه و آيه و علامت و نشان دهندهء ذو الآية كه حقيقت ذات و اسماء و صفات است ممكن نيست ، لذا حضرت امام رضا عليه السّلام در اين حديث شرط وصول به مقام توحيد را بيان داشتهاند كه پذيرش و قبول ولايت است .
بارى ، از اين دسته و جماعت كه نور حضرت أحديّت در دنيا بر آنها مشهود شده و به مقام وجه اللهى رسيدهاند كه بگذريم ، بقيّهء افراد كه گرفتار هواى نفس هستند ، روى ديدهء باطن و چشم دل آنان را حجابى گرفته از اوهام و خيالات ، كه حقّ را در نظرشان باطل جلوه ميدهد و باطل را حقّ نشان ميدهد .
نور خدا و وجه الله در قيامت بر همه مشهود مىشود
چون از اين دنيا ميروند ، آنجا كه عالم حقيقت است ، حقّ محض و حقيقت تجلّى و ظهور دارد ، و آنجا كه موطن و محلّ ظهور و بروز قدرت خدا و علم خدا و قيّوميّت خدا و اراده و مشيّت خدا و بالاخره عالم توحيد است ؛ در آنجا بر آنها مشهود ميگردد كه در دنيا كه زندگى ميكردهاند غير از خدا و آثار خدا و ظهورات خدا هيچ نبوده و تمام عالم امكان و هستى ، قائم به خدا بوده است ، و غير از ذات مقدّس حضرت احديّت ، موجودِ اصيل و مستقلّى نبوده است تا اينكه موجودات به آن اتّكاء و ارتباط داشته باشند .
ولى اين واقعيّت را در دنيا ادراك نمىكردهاند ؛ و در قيامت به خوبى ادراك مىكنند .
چون در پيشگاه خدا حضور پيدا مىكنند ، خداوند از آنها