« فرمود كه بر او درود باد : خداوند تبارك و تعالى براى اولياء خود از شرابهاى بهشتى شرابى معيّن نموده است كه چون بياشامند ، مست جمال و لقاى حضرت أحديّت ميگردند ؛ و چون مست شوند ، به حالت وَجد و مسرّت فوقالعاده در آيند ؛ و چون مسرور شوند ، پاك و پاكيزه ميگردند ؛ و چون پاك و پاكيزه شدند ، از شدّت محبّت ، فانى و ذوب ميگردند ؛ و چون فانى شدند ، از بندگان خالص خدا ميگردند ؛ و چون از مخلَصين شدند ، به دنبال طلب حضرتش بر مىآيند ؛ و چون طلب كردند ، او را مىيابند ؛ و چون او را يافتند به مقام وصال او ميرسند ؛ و چون به مقام وصالش رسيدند ، متّصل ميشوند ؛ و چون متّصل شدند ، هيچ جدائى و فرقى بين آنان و بين حبيبشان نيست » .
حديث سلسلة الذّهب
در « معانى الاخبار » از محمّد بن موسى بن متوكّل از أبو الحسين محمّد بن جعفر أسَدى از محمّد بن حسين صوفى از يوسف بن عقيل از إسحق بن راهويه روايت كرده است كه او گفت :
« چون حضرت أبو الحسن الرّضا عليه السّلام در نيشابور اقامت نموده و عازم بر خروج به نزد مأمون بودند ، اصحاب حديث در نزد آن حضرت جمع شدند و گفتند : اى فرزند رسول خدا ! شما آمادهء كوچ كردن هستيد ، و در اين صورت از براى ما حديثى بيان نمىفرمائيد كه از آن بهرمند شويم ؟
حضرت در اين حال در عمارى نشسته و آهنگ حركت داشتند ،
هامش
- طبع سنگى ص 493 ؛ و طبع حروفى ج 3 ، ص 152 و 153