او داده مىشود ، و فقط دعا و درخواست او ذكر شده است :
أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
. « 1 »
علوّ مقامات أمير المؤمنين عليه السلام
ولى در قرآن مجيد از آن حضرت يعنى از أمير المؤمنين عليه السّلام به « صالح المؤمنين » تعبير شده است .
إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ
. « 2 »
بر اساس سعهء روحى و عظمت و علوّ آن حضرت در مقام توحيد ذاتى و فناء و بقاء بالله در ذات حضرت احديّت بر اساس شاگردى رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم بود كه همهء انبياء به آن حضرت و انوار خمسهء طاهره متوسّل ميشدند و به بركت آنها ميخواستند نقصان كمالى خود را ترميم و تتميم و تكميل نمايند .
كى رفتهاى ز دل كه تمنّا كنم ترا * كى بودهاى نهفته كه پيدا كنم ترا
غيبت نكردهاى كه شوم طالب حضور * پنهان نگشتهاى كه هويدا كنم ترا
با صد هزار جلوه برون آمدى كه من * با صد هزار ديده تماشا كنم ترا
هامش
( 1 ) ذيل آيه 101 ، از سورهء 12 : يوسف
( 2 ) آيه 4 ، از سورهء 66 : التّحريم