در هر كس هر اسم از اسماء خداوند ظهور و تجلّى كند ، به اذن خدا و امر خدا ، مفاد و مصداق آن اسم را ميتواند در خارج تحقّق بخشد .
آيات شريفهء قرآن صراحت دارد بر آنكه حضرت عيسى بن مريم مىگفت : من به اذن خدا مردگان را زنده ميكنم ، و به اذن خدا كور مادرزاد را بينا ميكنم ، و كسى كه به مرض پيسى دچار است شفا مىبخشم .
وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّهِ
. « 1 »
حضرت إبراهيم عليه السّلام از خدا خواست كه كيفيّت زنده كردن مردگان را بدست خدا بداند . خداوند اين عمل را به افاضهء اسم المُحيى ( زنده كننده ) بدست خود او انجام داد .
به خلاف حضرت إرميا كه او از خدا براى سكون خاطر خود ، زنده شدن مردگان را خواست ؛ و خداوند ، خود زنده فرمود و او تماشا ميكرد .
بين اين دو درخواست و اين دو مقام فرق بزرگى است .
أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها قالَ أَنَّى يُحْيِي هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ .
« 2 »
براى آنكه علوّ مقام و مرتبهء حضرت إبراهيم عليه السّلام روشن
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 49 ، از سورهء 3 : ءَال عمران
( 2 ) قسمتى از آيه 259 ، از سورهء 2 : البقرة