« در حديث قدسى وارد است كه خداوند عزّ و جلّ خطاب به بندهء خود ميفرمايد :
اى پسر آدم ! من بى نيازى هستم كه هيچگاه نيازمند نمىشوم ؛ مرا اطاعت نما در آنچه تو را امر كردهام ، تا در نتيجه تو را بى نيازى قرار دهم كه نيازمند نشوى .
اى پسر آدم ! من زندهاى هستم كه هيچگاه نمىميرم ؛ مرا اطاعت كن در آنچه ترا امر كردهام ، تا در نتيجه ترا زندهاى قرار دهم كه نميرى .
اى پسر آدم ! من به چيزها ميگويم : بشو ، مىشود ؛ مرا اطاعت كن در آنچه ترا امر كردهام ، تا در نتيجه ترا قرار دهم بطورى كه به چيزها بگوئى بشو ، مىشود . »
و حافظ رجب بُرْسى در « مَشارق أنوار اليقين » گويد :
وَرَدَ فِى الْحَدِيثِ الْقُدْسِىِّ : إنَّ لِلَّهِ عِبَادًا أَطَاعُوهُ فِيمَا أَرَادَ ، فَأَطَاعَهُمْ فِيمَا أَرَادُوا ؛ يَقُولُونَ لِلشَّىْءِ : كُنْ فَيَكُونُ . « 1 »
« در حديث قدسى وارد است كه خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد :
حقّاً براى خدا بندگانى هستند كه او را در آنچه بخواهد اطاعت مىكنند ، پس خدا نيز آنها را در آنچه بخواهند اطاعت مىكند ؛ آنها به چيزهائى كه بخواهند تحقّق پيدا كند ميگويند : بشو مىشود . »
احوالات و مقامات مُخلَصين
بندگان مخلَص خدا بههيچوجه براى خود علم و حيات و قدرتى نمىبينند
آرى ! چون اينان قدم راستين در مجاهدهء با نفس امّاره نهاده و از
هامش
( 1 ) « كلمة الله » ص 143