جزا خواهد داد ؛ در پاسخ ميگوئيم : مفاد آيه مطلق بوده و مخاطب آن اختصاصى به گروه معذّبين ندارد .
علاوه آنكه جزاى بندگان به فضل و كرم ، منافات با جزا در مقابل عمل ندارد . چه معناى فضل اينست كه در مقابل عمل كوچك ، پروردگار منّان جزاى بزرگ عنايت ميفرمايد و در واقع عمل كوچك را بزرگ مىشمارد ولى با اين همه باز جزا در مقابل عمل واقع گرديده است .
درحالىكه مفاد كريمهء شريفه غير از اين است . مفاد آيه اينست كه به بندگان مخلَص خدا ، پاداش اصلًا در مقابل عمل داده نمىشود .
و نيز در آيه ديگر ميفرمايد :
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
. « 1 »
« براى اين گروه هر چه اراده و مشيّت آنان تعلّق گيرد خواهد بود ؛ و در نزد ما نيز چيزى زياده از مقدار اراده و مشيّت آنان براى آنها خواهد بود . »
پس معلوم مىشود كه از كرامات الهيّه چيزهائى كه فوق اراده و مشيّت و بالاتر از سطح فكر و ميزان طيران مرغ اختيار و ارادهء آنها است داده خواهد شد ؛ و اين نكته شايان دقّت و قابل توجّه است .
چهارم : آنان داراى مقامى منيع و منصبى رفيع و مرتبهاى عظيمند كه بتوانند حمد و سپاس ذات احديّت و ثناى الهى را كما هُو حَقّه ( همانطور كه سزاوار آن ذات اقدس است ) بجا آورند .
هامش
( 1 ) . آيه 35 ، از سورهء 50 : ق