من الوجوه بر ايشان تسلّط و اقتدارى نيست .
فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
. « 1 »
بديهى است كه اين استثناء تشريعى نيست ، بلكه بواسطهء اقتدار ذاتى مخلَصين در مقام توحيد ، ديگر براى شيطان قدرتى نبوده ، و به علّت ضعف و ناتوانى خود نمىتواند در اين مرحله به آنان دست يابد .
بارى ، چون مخلَصين خود را براى خدا خالص نموده ، به هر چيزى كه مينگرند ، خدا را مىبينند و شيطان به هر قسم و كيفيّتى بر ايشان ظهور كند آنان با نظر الهى در آن چيز مينگرند و استفادهء الهيّه مىكنند ؛ لذا شيطان از اوّل امر ، نزد اين طائفه اعتراف به عجز و مسكنت خود نموده و سپر مىاندازد ؛ و گرنه شيطان ذاتش براى اغواء بنى آدم است و كسى نيست كه بخواهد به كسى ترحّم نموده و دست از إضلال او بردارد .
دوّم : اين طائفه از محاسبهء محشر آفاقى و حضور در آن عرصه معاف و فارغ هستند .
در قرآن كريم است :
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ .
زيرا همانطور كه گفتيم چون اين آيه با آيه شريفهء
* فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
ضميمه گردد معلوم مىشود كه اين طائفه كه از صعقهء قيامت در امانند ، عبارتند از بندگان مُخلَص
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 82 و آيه 83 ، از سورهء 38 : ص .