تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
خدا . زيرا آنان بواسطهء مراقبت و رياضات شرعيّه در جهاد انفسيّه كشته شده و به حيات ابدى پيوسته‌اند و از قيامت عظماى انفسيّه عبور كرده‌اند ؛ و در دوران مجاهده به حساب آنان رسيدگى شده و حال بواسطهء قتل فى سبيل الله در نزد خداى خود به خلعت حيات ابدى مخلّع و از روزىهاى خاصّهء خزانهء ربوبى متنعّمند . قالَ عَزَّ مِن قآئِل :
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ .
« 1 » علاوه بر اين ميدانيم كه احضار ، فرع بر عدم حضور است ؛ و بندگان مخلَص خدا قبل از پيدايش طليعهء قيامت در همه جا حاضر بوده و بر همهء احوال مطّلع بوده‌اند چون ميفرمايد :
عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ .
سوّم : آنچه از پاداش و ثواب به هر كس برسد و در روز قيامت به او عطا شود ، در مقابل عمل او خواهد بود ، مگر اين صنف از بندگان كه كرامت الهيّه بر ايشان ماوراء طور و پاداش عمل است .
وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ .
« 2 » و اگر گفته شود كه مفاد اين آيه آنست كه گروه معذّبين طبق اعمالشان به پاداش ميرسند مگر بندگان نيك خدا كه براى ايشان جزا در مقابل عمل نبوده ، بلكه پروردگار منّان با ايشان به فضل و كرم خود
هامش
( 1 ) آيه 169 ، از سورهء 3 : ءَال عمران ( 2 ) آيه 39 و 40 ، از سورهء 37 : الصّافّات