من برخاستم و از پشت مردم ميرفتم تا اينكه به پشت قبّه رسيدم . عبد الملك درحالىكه از روى مهر و عطوفت ، صورت خود را به طرف من نموده بود گفت : بگو ببينم چه واقعهاى حادث شده بود ؟
من گفتم : هيچ سنگى را از زمين بيت المقدس بر نميداشتند مگر آنكه در زير آن خون بود .
او به من گفت : از افرادى كه از اين واقعه خبر دارند غير از من و تو كسى باقى نمانده است ؛ ديگر از اين پس نبايد كسى اين قضيّه را از تو بشنود .
من نيز اين داستان را تا وقتى كه عبد الملك زنده بود براى كسى نقل نكردم . « 1 »
و نيز حاكم با سند خود روايت مىكند از زُهرىّ كه إنَّ أسْماءَ الْأنْصاريَّةَ قالَتْ : ما رُفِعَ حَجَرٌ بِإيلياءَ لَيْلَةَ قَتْلِ عَلىٍّ إلّا وَ وُجِدَ تَحْتَهُ دَمٌ عَبيطٌ . « 2 »
« اسماء انصاريّه ميگويد : در شبى كه علىّ را كشتند ، در ايلياء هيچ سنگى را از زمين بر نميداشتند مگر آنكه در زير آن خون تازه بود . »
در « قصص الْأنبيآء » قطب الدّين راوندى با سند خود از صدوق و او با سند متّصل خود از أبو بصير از حضرت صادق روايت مىكند كه آن حضرت فرمودند :
هامش
( 1 ) « مستدرك حاكم » ج 3 ، ص 113 و ص 144
( 2 ) همان