ابن عبّاس ميگويد : چون أمير المؤمنين عليه السّلام شهادت يافت و در زمين كوفه بود ، آسمان تا سه روز خون باريد .
و أبو حمزه از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند و از سعيد بن مُسيَّب هم روايت شده كه : چون اميرمؤمنان به شهادت رسيد ، هيچ سنگى از روى زمين برداشته نشد مگر آنكه در زير آن خون تازه بود .
و نيز خطيب در « أربعين » و نَسَوىّ در تاريخ خود آوردهاند كه عبد الملك مروان از زُهْرىّ سؤال كرد كه علامت كشته شدن علىّ در روز شهادتش چه بود ؟
زُهرىّ گفت : هيچ ريگى را از زمين بيت المقدس بر نداشتند مگر آنكه در زير آن خون تازه بود . « 1 »
مرحوم مجلسى نقل مىكند از حضرت صادق عليه السّلام كه ميفرمود : سوگند به خدا در سوگ جدّم حسين آسمان گريست ، مرغها گريستند ، حيوانات گريستند ، وحوش بيابان گريستند ، فرشتگان گريستند .
در سوگ جدّم حسين تا چهل روز آسمان خون گريست ، زمين گريست ، خورشيد گريست . و گريهء آسمان اين بود كه خورشيد در سرخى طلوع ميكرد و در سرخى غروب مينمود . « 2 »
محدّث قمّى از « تذكرة سبط » نقل مىكند كه هلال بن ذكوان گفت :
هامش
( 1 ) « بحار الأنوار » طبع كمپانى ، ج 9 ، ص 679
( 2 ) همان مصدر ، ج 10 ، باب 40 ، ص 244 تا 249 در ضمن چند روايت