تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
به « صيحه » تعبير شده است :

وقوع صيحهء آسمانى و خمود مردم

إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ خامِدُونَ
. « 1 » « يك صيحهء واحد بيش نخواهد بود كه ناگهان بر اثر آن تمامى مردم خاموش و پژمرده و بى حركت و بى اثر خواهند شد . » و در آيه ديگر وارد است :
ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ * فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ
. « 2 » « يك صيحهء واحد بيش نيست كه ناگهان بر اثر آن تمام افراد در نزد ما حضور پيدا مىكنند ، پس در آن هنگام هيچكس قادر بر وصيّت نيست و نمىتواند بسوى اهل خود برگردد . » حتّى در روايت وارد است كه : در وقتىكه ساعت قيام قيامت فرا ميرسد ، چنان ناگهانى و دفعى است كه دو مرد فروشنده و خريدار مشغول مبايعه هستند ؛ فروشنده مثلًا پارچه و لباس را براى خريدار باز كرده است ، آنان مهلت جمع كردن و پيچيدن را نداشته و قيامت بغتةً فرا ميرسد . و مردى لقمه را برداشته تا به دهان خود گذارد ، هنوز لقمه به دهانش نرسيده كه قيامت ميرسد . و مردى حوض منزل خود را كه سوراخ شده و آب از آن ميرود مشغول سدّ ثغور و گرفتن روزنه‌هاى آن است كه مواشى خود را از آن آب دهد ، هنوز مواشى را
هامش
( 1 ) آيه 29 ، از سورهء 36 : يس ؛ و اين آيه گرچه دربارهء هلاك كردن اهل انطاكيّه است ، ولى مىتوان از آن استفادهء عموم نمود ( 2 ) آيه 49 و 50 ، از سورهء 36 : يس
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 125 | السيد محمد حسين الطهراني