مفضَّل از حضرت صادق عليه السّلام كه در تفسير قول خداوند متعال :
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً
فرمود : هيچ فرد از افراد مؤمنين نيستند كه كشته شده باشند مگر اينكه رجعت مىكنند و پس از زندگى مجدّد دوباره مىميرند . و رجعت نمىكنند مگر دو دسته : اوّل آنهائى كه به ايمان خالص رسيده باشند ، دوّم آنان كه در كفر مُمحَّض شده باشند كه آنها نيز رجعت مىكنند .
سؤال نمودن مردى از عمّار بن ياسر دربارهء دابّة الارض
حضرت صادق عليه السّلام فرمودند : مردى به عمّار بن ياسر گفت يا أبا اليَقْظان ! يك آيهاى در كتاب خدا آمده است كه افكار مرا پريشان نموده و مرا به شكّ انداخته است !
عمّار گفت : آن آيه كدام است ؟ آن مرد گفت : اين آيه :
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ .
آن جنبنده كدام است ؟ و اوصافش چيست ؟
عمّار گفت : سوگند به خدا نمىنشينم و نمىخورم و نمىآشامم مگر آنكه آن دابّة الارض را به تو نشان دهم .
عمّار با آن مرد به نزد أمير المؤمنين عليه السّلام آمدند ، و حضرت مشغول خوردن خرما با كَره بود . فرمود : اى أبا يقظان ! بفرما بنشين و بخور !
عمّار نشست و با آن حضرت شروع به خوردن كرد ؛ آن مرد تعجّب نمود و از عمل عمّار در حيرت آمد . چون عمّار برخاست ، گفت : سبحان الله ! مگر تو سوگند ياد نكردى كه نخورى و نياشامى