رسول الله ! آيا ما اجازه داريم كه بعضى از ما ديگرى را بدين نام كه شما علىّ را صدا زديد نام بنهد ؟
رسول خدا فرمود : لَا وَ اللهِ ، نه سوگند به خدا ! اين لقب اختصاص به او دارد ، و او دابّهاى است كه خداوند در كتاب خود ذكر آن را نموده است :
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ .
و سپس فرمود : يا علىّ ! در آخر الزّمان خداوند تو را به بهترين صورتى خارج مىكند و با تو آلتى است كه با آن دشمنان خود را نشان ميگذارى و داغ ميكنى . ( وَ مَعَكَ مِيسَمٌ تَسِمَ بِهِ أَعْدَآءَكَ . )
در اين حال مردى به حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد :
إِنَّ الْعَامَّةَ يَقُولُونَ هَذِهِ الدَّابَّةُ إنَّمَا تَكْلِمُهُمْ . فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ : كَلَمَهُمُ اللهُ فِى نَارِ جَهَنَّمَ ؛ إنَّمَا هُوَ يُكَلِّمُهُمْ مِنَ الْكَلَامِ .
« عامّه ميگويند : معناى اين آيه اين است كه آن دابّة الارض مردم را زخم مىزند و جريحهدار مىكند .
حضرت فرمودند : خداوند ايشان را در جهنّم جريحهدار كند ؛ آن دابّه با مردم سخن ميگويد و كلمهء يُكَلِّمُهُمْ از مادّهء كلام است . »
و اين آيه دربارهء رجعت است . و دليل آن اين است كه به دنبال اين آيه ميفرمايد :
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا فَهُمْ