جائز است .
خوك كه حيوانى است شهوت ران و بى عفّت و بى عصمت ، صورت روحانيش چنين است ، و بنابراين چون بواسطهء خوردن گوشت او ، از آن ملكات و اخلاق به شخص خورنده و آكل انتقال مىيابد لذا در شريعت اسلام استفاده از گوشت آن حرام است .
بر اساس همين معيار و مناط ، نمىتوان محرّمات در اسلام را فقط منوط به اشيائى دانست كه ضرر جسمى داشته باشند بلكه بالاتر از ضرر جسمانى ضرر روحى است و انتقال خواصّ معنوى مأكول است كه به آكل متوجّه ميگردد .
اسب روحاً با صفا و باوفا و ذاتاً نجيب است و بدين شكل متشكّل شده ، در چشمانش بنگريد يك دنيائى از معنى و آرامش و صبر و تحمّل مىيابيد .
سوسمار و بزمجّه را نيز شايد در بيابانها ديده باشيد ، از چشمانش حِقد و حسد و كينه نمودار است و آن سرسختى كه در او ملاحظه مىشود كاملًا از ديدگانش مشهود است .
امّا انسان طُرفه معجونى است كه از تمام اين غرائز و صفات در او به وديعت نهاده شده است ؛ اگر به دنبال عقل رود و تمام غرائز و ملكات خود را مقهور و مغمور اين ملكهء قدسيّه سازد ، به صورت حقيقى انسان در عالم برزخ متصوِّر ميگردد .
و امّا اگر عقل را مقهور و منكوب نمود و طبق تمايلات نفسانيّه دنبال غضب و شهوت و قواى واهمه رفت ، به صورت همان حيوانى
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 288
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٨٨