تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
بارى ، اين آيات كه دلالت بر عالم برزخ و ثواب و عقاب برزخى دارد ، استدلال به آن مبتنى و متّكى بر آيات ديگرى است كه در آنها بطور صراحت در وقت قيام قيامت ، وجود آسمانها و زمين و ستارگان و كوه‌ها و درياها و غير آنها مضمحلّ و دگرگون قلمداد شده است . در آن هنگام آسمانها از هم مىپاشند ، زمين شكافته مىشود ، خورشيد سياه ميگردد ، ستاره‌ها فرو ميريزند ، عالَمْ عالَمِ ديگرى مىشود .
إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ * وَ أَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ
. « 1 » « در آن وقتىكه كه آسمانها شكاف بردارند و يكسره گوش به فرمان خدايشان دهند ؛ و حقّ است كه فرمان خدا را بپذيرند . »
إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ * وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ
. « 2 » « در آن وقتىكه آسمانها پاره شوند و ستارگان از آسمان فرو ريزند و پخش شوند . »
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ * وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
. « 3 » « در آن‌وقتى كه خورشيد نورش را و شعاعش را در خود بگيرد و جمع كند و ستارگان منكدر و تاريك شوند . »
هامش
- آتش خلد قول خداى وارد است كه ميفرمايد :وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ . .220 - انتهى . ( 1 ) آيه 1 و 2 ، از سورهء 84 : الانشقاق ( 2 ) آيه 1 و 2 ، از سورهء 82 : الانفطار ( 3 ) آيه 1 و 2 ، از سورهء 81 : التّكوير
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 243 | السيد محمد حسين الطهراني