نظير اين آيه در سورهء بقره است :
وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ .
« 1 »
« و نگوئيد به كسانى كه در راه خدا كشته شدهاند آنها مردگانند ، بلكه زندگانند ؛ ليكن شعور و فهم شما به ادراك اين حقيقت نمىرسد . »
اين آيه نيز دلالت دارد بر زندگى پس از مرگ .
در سورهء نوح ميفرمايد :
مِمَّا خَطِيئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً .
« 2 »
« بواسطهء گناهانى كه قوم نوح كردند غرق دريا شدند ، و پس از غرق وارد در آتش گشتند . »
پس از عبور از دنيا بلافاصله ورود در برزخ است
يعنى همين كه غرق شدند بلافاصله وارد در آتش شدند ؛ چون « فاء » در زبان عرب براى ترتيب اتّصالى است ، ميگويند : رَأيتُ زيداً فَقُلْتُ لَه . « من زيد را ديدم و بلافاصله بعد از ديدن به او گفتم . » نه اينكه زيد را ديدم و يك ساعت بعد مثلًا به او گفتم . ابن مالك نحوى در معناى « فاء » و « ثُمَّ » و فرق آنها با يكديگر ميگويد :
وَ الْفآءُ لِلتَّرْتيبِ بِاتِّصالِ * وَ ثُمَّ لِلتَّرْتيبِ بِانْفِصالِ
بنابراين ، از اين آيات مباركات از سورهء فجر نيز مىتوان اين استفاده را نمود :
هامش
( 1 ) آيه 154 ، از سورهء 2 : البقرة
( 2 ) صدر آيه 25 ، از سورهء 71 : نوح