يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي .
« 1 »
خداوند خطاب مىكند به نفوسى كه به مقام سكينه و اطمينان رسيدهاند :
« اى نفس مطمئنّ شده به ادراك توحيد و ولايت ، برگرد بسوى پروردگارت درحالىكه هم تو از پروردگارت راضى هستى و هم پروردگارت از تو راضى است ؛ پس داخل شو در زمرهء بندگان و اولياى من و داخل شو در بهشت من . »
همين كه انسان رجوع مىكند به خدا ، و رجوع او مرگ است ، بلافاصله پس از آن وارد مىشود در زمرهء اولياء و بندگان خاصّ خدا و داخل مىشود در بهشت .
و نيز در سورهء واقعه ميفرمايد :
فَأَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ * فَرَوْحٌ وَ رَيْحانٌ وَ جَنَّةُ نَعِيمٍ * وَ أَمَّا إِنْ كانَ مِنْ أَصْحابِ الْيَمِينِ * فَسَلامٌ لَكَ مِنْ أَصْحابِ الْيَمِينِ * وَ أَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ * فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ * وَ تَصْلِيَةُ جَحِيمٍ
. « 2 »
در اين سوره پروردگار عظيم ، واقعهء سكرات موت را بيان مىكند و نزديكى خود را به انسان در حال سكرات بيان ميفرمايد ، سپس ميگويد : « آن كسانى كه از مقرّبين هستند ، بلافاصله پس از حال
هامش
( 1 ) آيات 27 تا 30 ، از سورهء 89 : الفجر
( 2 ) آيات 88 تا 94 ، از سورهء 56 : الواقعة