نگرديدهاند كه چگونه تمام اقسام اندوه و ترس از آنها برداشته شده و به اطمينان رسيدهاند . »
چون بواسطهء رسيدن به مقام ولايت كه همان عبوديّت مطلقه است ، هر گونه وحشت و غصّه كه از لوازم كثرت است و از آثار تفرقه و دوئيّت است ، از آنها برداشته شده است ؛ در آن عالم كه ميروند - به علّت اين گونه سعه و تجرّدى كه دارند - از روح مؤمنينى كه هنوز نمردهاند ، اطّلاع حاصل مىكنند و آنان را بدين مقامى كه خدايشان بدانها عنايت فرموده بشارت ميدهند .
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ
. « خوشحالند به نعمتى كه خدا بدانها عنايت فرموده است . ( سابقاً ذكر شد كه مراد از اين نعمت ، همان مرتبهء ولايت است كه فناى در راه خداست . ) و علاوه پروردگار از فضل خود آنان را كامياب مىكند . »
وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ
. و حقيقت اين معنى را خوب ادراك مىكنند .
در اين آيه ميفرمايد : گمان مكن كشتهشدگان در راه خدا مردهاند بلكه زندهاند . نمىفرمايد : در روز قيامت خداوند آنها را زنده مىكند ، بلكه همين كه مردهاند زنده هستند ؛ و اين دليل بر حيات و زندگى برزخى است .
و البتّه همه زندهاند ، هر كس مىميرد زنده است ، ولى خصوصيّتى كه در آنها هست و قرآن كريم بدان جهت آنها را مزيّت ميدهد ، براى ذيل آن است كه ميفرمايد :
عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
. « روزى مىخورند از جانب خدا و دائماً اين روزى به آنها ميرسد . »
فَرِحِينَ