بِسمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
امّا بعد ، خداوند ما و تو را موفّق به اطاعتش بنمايد ! و بدين وسيله براى ما به رحمت خود مقام رضوانش را واجب و لازم گرداند !
مكتوبت و اصل گرديد و در آن تذكّر داده بودى كه در آئين و ملّت ما قومى از اهل الحاد به ربوبيَّت خدا ظهور نمودهاند كه تعدادشان زياد شده است و نزاعشان تشديد يافته است . و از من خواسته بودى تا بر ردّ گفتارشان ، و در نقض معتقداتشان كتابى بنگارم همان گونه كه بر غير ايشان از اهل بدعت و اختلاف ردّ و نقض نمودهام .
و ما حمد مىكنيم خداى را بر نعمتهاى فراوان ، و حجّتهاى رسا ، و بَلاءِ محمود عند الخاصّة و العامَّة ( نعمتى كه خاصّ و عام آن را مىستايند و آن را براى ما نزديك مىدانند كه علم است ، و يا نعمتى كه از ساحت ما به خاصّ و عامّ رسيده است ) .
و از جملهء نعمتهاى عظيمه و آلاء جسيمهاى كه عطا فرموده است تثبيت و تقرير قلوبشان است به ربوبيّتش ، و ميثاقى كه از آنان گرفته است به معرفتش ، و انزال كتابى است بر آنها كه در آن شفاى همه نوع امراض كامنهء در سينهها از خاطرات و امور مشتبهه وجود دارد .
و خداوند نه براى ايشان و نه براى غير ايشان از مخلوقاتش ، حاجتى را به سوى غير خودش بجاى نگذارده است ، و خودش از ايشان استغنا دارد
وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً
. « 1 »
و قسم به جان خودم كه آنچه به جاهلان رسيده است از ناحيهء پروردگارشان نمىباشد ( و همهء اقسام ضرر و هلاكت فقط از ناحيهء خودشان بدانها رسيده است ) . و آنان تحقيقاً أدلّهء واضحه و علامات بَيِّنهء توحيد حقّ را در آفرينششان ديدهاند ، و از ملكوت آسمانها و زمين و صُنع شگفت انگيز و حيرت خيز متقن و محكمى كه دلالت بر صانع نمايد چيزها مشاهده كردهاند ، و ليكن ايشان بر نفوسشان ابواب
هامش
( 1 ) آيه 131 ، از سورهء 4 : نساء .