سپاس و حمدى كه وى اهليَّت و استحقاقش را دارد ! »
امام عليه السلام فرمود : يَا مُفضَّلُ فَرِّغْ قَلْبَكَ وَ اجْمَعْ الَيْكَ ذِهْنَكَ وَ عَقْلَكَ وَ طُمَأنِيَنَتَكَ ! فَسَالْقِى إلَيْكَ مِنْ عِلْمِ مَلَكُوتِ السَّمَاواتِ وَ الارْضِ ، وَ مَا خَلَقَ اللهُ بَيْنَهُمَا وَ فِيهِمَا مِنْ عَجَائِبِ خَلْقِهِ وَ أصْنَافِ الْمَلئِكَةِ وَ صُفُوفِهِمْ وَ مَقَامَاتِهِمْ وَ مَرَاتِبِهِمْ إلَى سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى ، وَ سَائِرِ الْخَلْقِ مِنَ الْجِنِّ وَ الإنْسِ إلَى الارْضِ السَّابِعَةِ السُّفْلَى وَ مَا تَحْتَ الثَّرَى حَتَّى يَكُونَ مَا وَعَيْتَهُ جُزْءً مِنْ أجْزَاءٍ .
انْصَرِفْ إذَا شِئتَ مُصَاحَباً مَكْلُوءاً ! فَأنْتَ مِنَّا بِالْمَكَانِ الرَّفِيعِ ، وَ مَوْضِعُكَ مِنْ قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ مَوْضِعُ الْمَاءِ مِنَ الصَّدَى ! وَ لَا تَسْألَنَّ عَمَّا وَعَدْتُكَ حَتَّى احْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْراً !
« اى مفضَّل دلت را فارغ گردان ! و ذِهنت و عقلت و طمأنينهات را در خودت جمع كن ! به جهت آنكه من از اين به بعد به تو القاء مىكنم علم ملكوت آسمانها و زمين را ، و علم آنچه را كه خداوند خلق كرده است در ميان آسمانها و زمين ، و در آسمانها و زمين از عجائب خلقت او و اصناف فرشتگان ، و صفوف و مقامات و مراتب فرشتگان تا سِدْرَةُ الْمُنْتَهَى ، و علم سائر خلايق را از جِنّيان و إنسيان تا هفتمين طبقهء زيرين زمين ، و آنچه كه در زير خاك است ! به طورى به تو القاء مىكنم كه آنچه براى تو گفتم و آن را حفظ نمودى جزوى از اجزاء آن باشد !
هر وقت كه مىخواهى به روى برو ، كه خداوند همراه توست و پيوسته در حفظ و حراست خداوند هستى ! زيرا تو در نزد ما از مكانت و موقعيت والائى برخوردارى ، و محلّ و مكانت تو نسبت به دلهاى مؤمنين محلّ و مكانت آب سرد و زلال است نسبت به دل سوختگان از عطش و جانگدازان از تشنگى ! و از اين وعدهاى كه به تو دادم از ميعاد و ميقاتش مپرس تا من خودم براى تو ذكر كنم ! »
مفضَّل مىگويد : من از حضور سيّد و سالارم با نعمت و كرامتى بازگشتم كه هيچ كس با چنان حالتى باز نگشته بود !
مجلسى در پايان اين خبر آورده است : بدان : بعضى از آن فقرات حديث ، اشاره به تجرّد نفس دارد ، و اللهُ يَعْلَمُ وَ حُجَجُهُ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِم أجْمَعين .
امام شناسى (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٩٧