دو سالهء آنان در مصر و آفريقا خاتمه داد .
آية الله محقّق خبير سيد محسن عاملى رحمه الله مىگويد : عاضِد ، صلاح الدِّين را وزير خود كرد : و به وى المَلِكُ النَّاصِر ( سلطان نصرت كننده ) لقب داد . ابوالفداء در تاريخ خود گويد :
صلاح الدِّين از شرابخوارى توبه كرد ، و امر عاضِد رو به ضعف نهاد و صلاح الدِّين قاضيان مصرى را كه شيعهء اسمعيلى بودند عزل كرد و قاضيان شافعى را بگماشت و در سنهء 567 خطبه را به نام عاضِد قطع نمود و براى عباسيّين خطبه خواند . و عاضِد در آن هنگام مريض بود و وفات يافت و از قطع نامش در خطبه مطّلع نگرديد .
صلاح الدِّين بر قصر خلافت و جميع محتوياتش استيلا يافت و ارزش آن از حد احصاء بيرون بوده است . مدت حكومت خلفاى فاطميّين دويست و هفتاد و دو سال شد . صلاح الدِّين علويون را زندانى كرد ، و براى عدم تناسل ، مردان شيعه را از زنان جدا ساخت ، و او اوَّلين كس بود كه در مصر روز عاشورا را عيد اعلام كرد . « 1 »
آية الله شيخ محمد حسين مظفّر در اين باره گويد : مذهب تشيّع بر محيط قاهره خيمه افكنده بود ، و ريسمانهاى آن خيمه را به قراء و شهرها كشيده بود تا اينكه صلاح الدِّين يوسف ايُّوبى قوت گرفت و شأن و مقام وى چنان بالا رفت كه العاضِد لدين الله فاطمى او را وزير خود كرد . اما چون در خودش قدرت و غلبه يافت جزاى عاضد را آن قرار داد كه وى را از كار بر كنار زد ، و او را از خروج منع كرد ، و جميع متملّكات او را از صفايا و نفايس ملوك و اموال مصادره نمود تا به حدِّى كه براى او باقى نگذاشت مگر يك عدد اسب را و پس از آن ، آن اسب را هم از وى استلاب نمود .
و سپس شروع كرد در واژگون كردن دولت فاطميّين و دعوت براى الْمُسْتَنْصِر
هامش
( 1 ) « معادن الجواهر و نزهة الخواطر » طبع دار الزّهراء بيروت ، ج 2 ص 378 .