اصول ايمان نيست و از اركان اسلام نمىباشد كه شخص مسلمان ايمان بياورد به جميع احاديثى كه بخارى آنها را روايت نموده است موضوعش هر چه باشد . بلكه احدى شرط نكرده است در صحّت اسلام و نه در معرفت تفصيليّهء آن ، اطلاع بر « صحيح » بخارى و اقرار به همگى محتويات آن را .
و همچنين دانستيد همچنين كه شخص مسلمان نمىتواند حديثى از آن احاديث را انكار كند پس از علم بدان مگر به دليلى كه نزد وى قائم گردد بر عدم صحّتش خواه از لحاظ متن باشد و خواه از لحاظ سَنَد . بنابراين علمائى كه انكار كردهاند صحّت برخى از آن احاديث را ، انكار نكردهاند آنها را مگر به أدلّهاى كه نزد ايشان قائم شده بر آنكه بعضى از آنها صواب و بعضى خطا مىباشد . و هيچ يك از آن علماء ، طعنه زنندهء در دين اسلام محسوب نگشتهاند . « 1 »
مَا كَلَّفَ اللهُ مُسْلِماً أنْ يَقْرَأ صَحِيحَ الْبُخَارِىِّ وَ يُؤْمِنَ بِكُلِّ مَا فِيهِ وَ إنْ لَمْ يَصِحَّ عِنْدَهُ ، أوِ اعْتَقَدَ أنَّهُ يُنَافِى اصُولَ الإسْلَام .
« خداوند هيچ مسلمانى را تكليف نكرده است كه « صحيح » بخارى را بخواند و به جميع مندرجاتش ايمان بياورد و اگرچه نزد وى به صحَّت نرسيده باشد ، و يا آنكه معتقد باشد آن با اصول اسلام منافات دارد . »
سبحان الله ! ميليونها نفر از مسلمانان حَنفى مذهب مىگويند : بالا بردن دستها در وقت ركوع و بعد از آن شرعاً مكروه مىباشد در حالى كه بخارى در « صحيحش » و در غير صحيحش از دهها صحابى با اسانيد بسيارى كه جدّاً كثرت دارد آن را روايت نموده است . و گناهى بر حنفيها نمىباشد ، چرا كه رفع يَدَيْن در نزد او به صحَّت نپيوسته است ، و وى بر اسانيد بخارى اطلاع نيافته است .
و هر كدام از علماء مذهب ابوحنيفه كه اطلاع بر آن روايات با آن اسانيد پيدا كنند يقين به صحَّت آنها پيدا مىنمايند . در اينجا بنگريد كه : چگونه مسلمانى را كه از
هامش
( 1 ) ص 104 و ص 105 از ج 29 « المنار » .