كه پيغمبر او را و مادرش را دعا كردهاند كه : مؤمنين آن دو نفر را دوست داشته باشند ، و آن دو نفر مؤمنين را دوست داشته باشند ، در آن صورت تحقيقاً اهل بيت نبوّت و موضع رسالت آنان را دوست داشتهاند . به جهت آنكه ايشان سادات مؤمنين مىباشند و قائدان اهل ملّت و دين هستند . پس چرا أئمّهء اثنا عشر و ساير علمايشان او را مردى پست و رذل مىشمرند و حديثش را از اعتبار ساقط نمودهاند و به حديثى كه وى بدان متفرّد است اعتنائى ندارند ؟ حتّى اينكه أمير المؤمنين عليه السلام « 1 » گفت : ألَا إنَّ أكْذَبَ النَّاسِ - أوْ قَالَ : أكْذَبَ الاحْيَاءِ - عَلَى رَسُولِ اللهِ صلّى الله عليه و آله و سلّم لَابُوهُرَيْرَةَ الدَّوْسِىُّ ! « 2 »
« آگاه باشيد ! تحقيقاً دروغ پردازترين مردمان - و يا دروغ پردازترين زندگان - بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ابوهريرهء دوسى مىباشد ! »
بر اين اساس عامه روايات ابوهريره و أمثال او را در كتب خود نقل مىكنند و جزء روايات صحيحه مىشمرند ، و كتب صحاح خود را همچون « صحيح » بخارى و مسلم مشحون از نقل و اعتبار اين روايات مىدانند .
و چون بطلان و كذب و دَغَل ابوهريره و عِكْرِمَه و مُغِيرَه و عروة بن زبير و كعب و امثالهم مشهود گرديد ، و مىبينيم كه ايشان اغلب مصادر اصلى رواياتشان مىباشند ، در اين صورت اين كتب از درجهء اعتبار ساقط مىگردند و كاخ توهّمى و خيالى آنان فرومىريزد .
و اين واقعيّتى است كه بسيارى از منتقدين و باحثين در مَغْزَى و مُتُون روايات همچون دكتر احمد امين ، و سيّد محمّد رشيد رضا و شيخ محمد عبده و دكتر طه
هامش
( 1 ) راجع به اين معنى ، اخبار متواترهاى است از أئمّهء عترت طاهره ، و اين عبارت را بخصوصها از أمير المؤمنين عليه السلام ، امام معتزلة : ابوجعفر اسكافى به طورى كه در ص 360 از مجلد اول از « شرح نهج » حميدى آورده است ، به آن حضرت منسوب دانسته است .
( 2 ) « أبوهريره » شرف الدّين ص 159 و ص 160 . و اين روايت را نيز ابوريّه در « شيخ المضيرة » ص 119 نقل كرده است .