كردار ، فتنه است و لعن جائران بدعت است . . . اين مردم تازه به دوران رسيدهء عصر ما از يزيد و پدرش و از ابن زياد و پدرش كافرتر هستند . « 1 »
با وجود آنكه همهء ايشان اجماع و اتّفاق دارند بر اينكه كسى كه مؤمنى را از روى تعمّد و يا از روى تأويل بكشد ملعون مىباشد .
اما اگر اين قاتل ، سلطان جائرى باشد و امير عاصى و گنهكارى باشد لعن و سَبّ او را حلال نمىشمرند و خلع او را و تبعيد او را و تعييب و مذمت گوئى از او را جايز نمىدانند و اگرچه در گناه و جور و عدوان به پايهاى رسيده باشد كه صالحان را
هامش
( 1 ) در هر زمانى و عصرى از اين نوع قماش تازه به دوران رسيده كه اهل بغض و عداوتند وجود دارد . و در زمان ما هم از اين سلسله افرادى هستند كه خودشان را با ارائهء افكارشان مفتضح كردهاند . ( محمود ابوريَّه )
و حقير فقير گويد : اينك كه پانزده سال از انقلاب اسلامى ايران مىگذرد و حكومت شيعهء ايران با تمام قوا و قدرت براى حفظ وحدت اسلامى قيام نموده است معذلك باز آنها قانع نشده و بلكه با طبع كتب و مجلّات عديده با زبانهاى مختلفه شروع به همان ياوهسرائىهاى قومى نموده و نعرهء عربيّت سر داده و همان افسانههاى كهنه و پوسيده را مانند داستان عبد الله بن سبا و تشكّل شيعه از قوميّت ايرانى مجوسى و أمثال ذلك كه پنبهاش در دنيا زده شده است به ميان مىآورند و تجديد بيان مىنمايند . اين مسكينان نمىدانند كه گفتارشان ديگر خريدارى ندارد و با ورود مستشرقين در متن كتابهايشان رسوا شدهاند و حقّانيّت پيغمبر و وصىّ او أميرالمؤمنين و افتضاح خلفاى غاصب و حكومت داران تَيْم و عدى و بنى اميّه و بنى مروان به همه جا رسيده است . افرادى كه امروز مانند محمّد ثابت ، محبّ الدّين خطيب ، عبد الله بن باز ابراهيم جبهان ، ابراهيم على شعوط ، احسان ظهيراللّهى ، عبد المنعم نمر ، مال الله موسى اصفهانى به پيروى از ابن تيميّه ، احمد امين مصرى ، موسى جار الله و امثالهم تلاش دارند تا بر روى جنايات نياكانشان پرده بپوشانند سعى بيهوده مىكنند چون مانند برداشتن سرپوش از جسد گندزدهء عَفِن ، بيشتر موجب ازدياد عفونتش مىگردند .
اين دشمنان سرسخت اسلام به هيچ منطقى قانع نمىشوند و اصولًا حرف حسابى سرشان نمىشود و حقّ در نزد ايشان مفهوم ندارد . آنان از همان اخلاف با زياد و معاويه و يزيد مىباشند كه مَثَل اعلاى افكار و انظارشان در اين زمان هستند . پس منتظر عقوبت الهى بوده باشند .وَ لا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِما صَنَعُوا قارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيباً مِنْ دارِهِمْ حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ .( آيه 31 از سورهء 13 : رعد )