بتوان براى خطيب در نمازهاى عيد و نمازهاى جمعه اگر احياناً در صحرا تحقّق پذيرد حمل كرد . و لهذا در سُنَّت است كه در نماز عيد فطر و عيد قربان كه بايد در خارج شهر در فضاى سرباز بيابان ( قاع ) صورت گيرد ، منبر را از داخل مسجد شهر بدانجا حمل نمايند . و شخص امام يا نائب وى بر روى چيز ديگرى غير از منبر نرود و خطبه نخواند . و در روى پلّهء اوّل منبر بايستد و ننشيند .
امّا در ساير اوقات بايد مدرّس و خطيب و حكيم و مفسّر كه تدريس مىكند بر فراز منبر بنشيند ، و منبر هم بايد سه پلهاى باشد چون منبر رسول الله سه پلّهاى بوده است ، و در دو طرف دستك آن دو عدد گوى به شكل دو عدد انار ( رمّان ) بالا آمده بوده است كه در روايات به آنها رُمَّانَتَىِ الْمِنْبَر گويند . و از جملهء آداب زيارت مسجد النّبىّ در مدينه آن است كه انسان آن دو عدد دستك منبر را كه رُمّانَتَى المنْبر مىباشد ببوسد و براى استشفاء به چشم بسايد زيرا محلّ دستهاى مبارك رسول اكرم بوده است .
بارى در بعضى از مساجد به نظر خود براى ازدحام جمعيّت منبر پنج پلهاى و يا هفت پلّهاى ساختهاند .
اولين كسى كه اين عمل را در خصوص منبر پيغمبر بجاى آورد « معاويه » بوده است كه آن منبر را بهم زد و چوبهاى آن را با چوبهاى جديدى مخلوط نموده منبرى بزرگ به وجود آورد .
ما در ج 16 و 17 از همين دورهء « امامشناسى » از ابن قتيبة دينورى نقل كرديم كه : هارون الرَّشيد چون به مدينهء منوّره مشرّف شد به مالِك بن أنَس گفت : رأى تو دربارهء اين منبر چيست ؟ ! چون من اراده كردهام تا آن زيادتىهائى را كه معاوية بن أبى سفيان در آن وارد كرده است از آن بيرون بكشم ، و آن را به همان « منبر سه پلّهاى » كه در زمان رسول الله بوده است برگردانم !
مالك گفت : اى اميرمؤمنان اين كار را مكن ! زيرا كه آن از چوبى ضعيف مىباشد و ميخها آن را شكافتهاند . اگر تو آن را بشكنى و از نو بسازى تكّه تكّه مىگردد و اكثر
امام شناسى (فارسى) — صفحة 236
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٣٦