است ابو حنيفه كه وى در ميان اهل سنّت افتخار مىكرد و با فصيحترين زبانى مىگفت : لَوْ لَا السَّنَتَانِ لَهَلَكَ النُّعْمَانُ . « اگر آن دو سال نبودند ، نعمان به هلاكت رسيده بود . »
وى از آن دو سال اراده كرده است دو سالى را كه در آن با امام جعفر صادق عليه السلام براى اخذ علم مصاحبت نمود . « 1 »
و همچنين ايشان در تحت عنوان « حيات علمى حضرت » گويد : علم او الهامى است . و در شرح آن آورده است كه در جهان هيچ فضيلتى به مثابه علم نيست . زيرا حيات و سعادت و رقِّيَّت و جاودان زيستن امَّتها به واسطهء علم است ، و نَباهت و شخصيّت و علوّ مقام و شرافت نفسانى انسان وابسته بدان مىباشد .
بعيد به نظر نمىرسد اگر اندوختن علم أفضل از عبادت باشد ، نه به دو چندان بلكه به اضعاف مضاعَفَه . به جهت آنكه شخص عابد فقط صلاحيّتش در راه نجات خود اوست كه تنها خود را نجات بخشد و ليكن شخص عالِم مُصْلِح است و در توان اوست كه عوالم كبيره را از تاريكيهاى گمراهى برون آورد ، و در عين حال خودش نيز
هامش
جميع اين كتب از تأليفات علّامه سيّد محمد قلى بن السيّد محمّد حسين بن حامد حسين بن زين العابدين موسوى نيشابورى كنتورى است كه ميلادش در سنهء 1188 و وفاتش در نهم از شهر محرّم الحرام سنهء 1260 بوده است ، كه ترجمهء احوال او را مفصلًا در خاتمهء كتاب « نجوم السّماء » ذكر كرده است . و بر تحفه ردود ديگرى نيز نوشتهاند همچون « عبقات » ، و « النّزهَة الإثنى عشريّة » ، و غيرها .
( 1 ) « الإمام الصّادق » ج 1 طبع جامعة المدرّسين قم ص 143 . بايد دانست كه : اين عبارت در « مختصر التحفة الإثنى عشريّة » ، طبع دوم قاهره سنهء 1387 ص 8 موجود است و ليكن اين عبارت از « منشئات » آلوسى است و انشاء خود صاحب « تحفه » : شاه عبد العزيز دهلوى نمىباشد كه آن را آلوسى حكايت نموده باشد . و عبارت اينچنين است : و هذا ابوحنيفه - رضى الله تعالى عنه - و هُوَ هُوَ بين اهل السّنّة كان يفتخر و يقول تا آخر . و عبارت عبد العزيز در « تحفه » ص 46 اين است : آرى امام شافعى فضائل كسانى را كه از اهل بيت دريافتهاند ذكر كردهاند . و اين مخصوص به امام شافعى نيست ، جميع اهل سنّت به اين عبارت قيام مىنمايند . و روايت حديث از أئمّهء اهل بيت در كتب اهل سنّت بسيار است و سلسلهء آبائى اهل بيت را به « سلسلةُ الذَّهَب » ناميدهاند .