هامش
و ديگر كتاب « إزالةُ الخَفاء عن خلافه الخلفاء » تصنيف شاه ولى الله دهلوى است ( كه تولّدش بنابر قول آلوسى در مقدمهء بر كتاب « مختصر التّحفة الإثنى عشريّة » ص يب سنهء 1114 ، و وفاتش در سنهء 1176 بوده است ) . اين كتاب براى بار اول در لاهور پاكستان در سنهء 1396 طبع شده است . و ديگر كتاب « تحفة اثنا عشريّه تصنيف پسر اين مرد : شاه عبد العزيز دهلوى است ( تولدش بنا بر همين مدرك ص يب در سنهء 1159 ، و وفاتش در سنهء 1239 بوده است ) . طبع سوم اين كتاب نيز در لاهور پاكستان در سنهء 1396 بوده است . خود مؤلّف چنان كه در ديباجهاش گفته است : اين كتاب را به « نصيحة المؤمنين و فضيحة الشَّياطين » ملقّب نموده است . و همچنين گفته است : علّت تسميهء آن به « تحفة اثنا عشريّه » آن است كه پس از پايان قرن دوازدهم تدوين يافته است و جميع مطالب شيعه در اين دوازده قرن در اينجا جمعآورى شده ، و جواب ردّ به آنها داده شده است .
بارى همين كه نسخههاى خطّى اين كتب در هندوستان انتشار يافت ، اوّلًا حضرت سيّد محمد قلى موسوى نيشابورى هندى پاسخى بهتآور به نام « الأجْنادُ الإثنا عشريّة المحمّدية فى ردّ التّحفةِ الإثنا عشريَّة الدِّهلَوِية » تصنيف فرمود .
و ثانياً فرزند اين مرد الهى : سيّد مير حامد حسين بن محمّد قلى نيشابورى كنتورى پاسخ و ردّى شگفت انگيزتر و حيرتآورتر بر آن به نام « عقبات الانوار فى مناقب الائمّةِ الاطّهار » تدوين كرد .
و در اينجا ما مختصر و برگزيدهء آنچه را كه علامهء طهرانى : حاج شيخ آقابزرگ در احوال اين دو مرد متتبّع محقّق عظيم المنزلة و گرانقدر در كتاب « الذَّريعة إلى تصانيف الشِّيعة » ذكر نموده است نقل مىكنيم . او در ج 4 ، ص 192 و ص 193 از اين مجموعه تحت شمارهء 958 چنين آورده است : « تشييد المَطَاعِنِ لِكَشف الضَّغَائِن » اين كتاب با جميع اجزايش كه ذكر خواهد شد جلد هشتم از مجلّدات كتاب « الأجناد الإثنا عشريّة المحمّدية فى ردّ التّحفة الإثنى عشريّة الدِّهلويَّة » مىباشد كه مرتّب گرديده است بر دوازده باب در ردّ اماميّه . و اين مجلّد « تشييد المطاعن » ردّ است بر خصوص باب دهم از تحفه كه در دفع مطاعن مىباشد .
و ردِّ باب اول از آن كه در حدوث فرقههاى شيعه است نامش : « السَّيفُ النَّاصِرى » و ردّ باب دوم كه در نسبت مكائد است به شيعه نامش : « تقليب المكائد » و ردّ باب هفتم از آن كه در مبحث امامت است نامش : « برهان السَّعادة » ، و ردّ باب يازدهم از آن كه در أوهام و تعصّبات و هفوات است نامش : « مصارع الافهام » مىباشد كه تمام اين كتابها از مجلّدات كتاب « الأجناد » هستند كه همگى به لسان فارسى بوده و در هند به طبع رسيدهاند .