و در زيارت حضرت امام جعفر صادق و امامان مدفون در بقيع عليهمالسّلام مىخوانيم :
السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أئمَّةَ الْهُدَى ، السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أهْلَ التَّقْوَى ، السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أيُّهَا الْحُجَجُ عَلَى أهْلِ الدُّنْيَا .
هامش
زيارتَه تدفع الهدم و الحرق و الغرق و أكل السَّبُع ، و زيارته مفترضةٌ على من أقرّ بالإمامة من الله .
« شيعيان ما را امر كنيد به زيارت حسين عليه السلام زيرا زيارتش انسان را از آوار بر سر فرود آمدن ، و از آتش سوزى ، و غرق شدن ، و طعمهء درندگان گرديدن حفظ مىنمايد و زيارت او از جانب خدا واجب شده است بر كسى كه اقرار به امامت او داشته باشد . » اسحاق بن عمّار روايت نموده است كه : امام صادق عليه السلام فرمودهاند : ما بين قبر الحسين إلى السّماء السّابعة مُخْتَلَف الْمَلَائِكَةِ . « ما بين قبر امام حسين عليه السلام تا هفتمين آسمان محل رفت و برگشت فرشتگان است . » از حضرت امام كاظم عليه السلام وارد است : مَن زار قبر الحسين عليه السلام عارِفاً بحقّه غَفَر الله له ما تقدّم من ذنبه و ما تَأخّر . « هر كس با حقّ معرفت ، حسين را زيارت كند گناهان گذشته و آيندهء او آمرزيده مىشود . » و از حضرت امام صادق عليه السلام روايت است : روزى حسين - صلوات الله عليه - در دامان پيامبر نشسته بود و پيامبر با او بازى مىكرد و وى را خنده مىانداخت . عائشه گفت : چقدر سُرورت از اين پسر بچه زياد است ؟ ! پيامبر فرمود : واى بر تو چگونه اين طور نباشد با وجود آنكه او ميوهء دل من ، و موجب تر و تازگى چشم من مىباشد ؟ ! آگاه باش : امت من او را خواهند كشت . پس كسى كه او را بعد از شهادتش زيارت كند ، خداوند براى او يك حج از حجّهاى مرا مىنويسد . عائشه گفت : يا رسول الله يك حج از حجهاى شما ؟ ! فرمود : آرى دو حج از حجهاى من . عائشه گفت : دو حج از حجهاى شما ؟ ! فرمود : آرى سه حج . و به همين ترتيب پيوسته عائشه زياد مىنمود و پيامبر بالا مىبرد و مضاعف مىگردانيد تا به هفتاد حج از حجهاى پيامبر بالغ شد با عمرههائى كه با آن حجها پيامبر بجاى آورده است . شاعر گويد :فَجعفرٌ الصّادقُ من وُلْدهِ * خَبَّرنا مِن فضله بالتّمام
عن جدِّه إنّ لِمَنْ زاره * ثوابُ حِجِّ البيت سبعين عامو در رسالهء « مقنعه » و مزار كلينى با إسنادش از امام رضا عليه السلام روايت است كه : من زَار قبر أبى عبد الله عليه السلام بشطِّ الفرات كان كمن زار الله فوق عَرشه . « هر كس قبر ابا عبد الله عليه السلام را در شطّ فرات زيارت نمايد همچنان است كه خداوند را در بالاى عرش او زيارت كرده است . » و اين معنى را عبدى به نظم در آورده است :و حديثٌ عن الائمّة فيما قد روينا * عن الشُّيوخ الثّقات
إنَّ من زاره كمن زار ذا العرش * على عرشه به غير صفاتيعنى زائر وى مثل كسى است كه خدا را بر عرش عبادت كرده باشد . انتهى روايات ابن شهرآشوب .