وارد است : خداوند عزّ و جلّ مىگويد :
« اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها
» . « 1 »
بنى اسرائيل ، بقره را ذبح كردند ، و پس از آن ، آن شخص مقتول را به بعضى از اعضاى آن زدند ، مرد كشته شده زنده شد و تكلّم نمود و گفت : فلان كس مرا كشته است . و حضرت موسى ( على نبيّنا و آله و ) عليه السلام به واسطهء گفتار مقتول قاتل را كشت . و اين است حكم تورات كه
فِيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا
. « 2 » « در آن هدايت و نور است كه بدان پيامبران كه اسلام آوردهاند حكم مىنمايند . »
الَّذِين أسْلَمُوا عبارتند از محمد صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم و اصحاب وى . و رسول اكرم صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم به طور حتمى طبق حكم تورات حكم فرموده است دربارهء مرد يهودى كه زنا كرده بود ، و او را رسول الله رجم كرد ( سنگسار نمود ) .
و انس بن مالك ذكر نموده است كه : يك نفر مرد يهودى ، يك زن از زنان انصار را در بعضى از كريوههاى كوههاى مدينه ديد كه با خود زينتهائى از نقره و چند درهم قيمتى دارد . آن زينتها را از او بستاند و سرش را در ميان دو قطعه سنگ بكوفت .
هنگامى به آن زن رسيدند كه رمقى از جانش باقى مانده بود . يهود آن ناحيهء مدينه بدين امر متّهم شدند . يهود را آوردند و يكايكشان را بر آن زن عرضه داشتند و او چيزى نمىگفت تا آنكه همان كس را آوردند كه وى را كشته بود . زن او را شناخت و چون به او گفتند : اين تو را كشته است ؟ ! با سرش اشاره كرد : كه آرى ! رسول خدا امر كرد تا سر مرد يهودى را ميان دو قطعه سنگ بكوفتند .
بنابراين اى اميرمؤمنان ! اين است حكم دماء و خونهائى كه از مقتولين ريخته مىگردد ، و قَسَامَه هم سنَّتى است از رسول خدا صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم و از خلفاى وى كه قائم است و جوابگوى اين امر مىباشد .
هامش
( 1 ) آيه 73 ، از سورهء 2 : بقره :فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها .( 2 ) آيه 44 ، از سورهء 5 : مائده :يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا .