باشد !
حضرت فرمود : برو به سوى اين شجره - و اشاره فرمود به درخت امّ غيلان - و به آن بگو : موسى بن جعفر مىگويد : جلو بيا ! مىگويد : رفتم و گفتم و سوگند به خداوند كه ديدم آن درخت يكباره از زمين كنده شد ، و در برابر من ايستاد .
حضرت اشاره فرمود به درخت و به جاى خود برگشت .
حسن بن عبدالله به امامت حضرت و أئمّهء طاهرين عليهم السّلام ايمان و اقرار آورد ، و از اين پس ملازم سكوت شد ، و هيچ كس وى را بعداً نديد كه تكلّم كند . او قبل از اين ، روياهاى حسنه و خوابهاى خوب مىديد ، و نيز ديگران براى وى مىديدند ، و از اين پس روياهاى او به كلّى منقطع گرديد .
شبانگاهى كه به خواب رفته بود ، در عالم خواب حضرت صادق عليه السّلام را در رؤيا و خواب ديد ، و از بريدن خوابها و گسستن روياها به وى شكايت آورد .
حضرت صادق عليه السّلام به او گفتند : لَا تَغْتَمَّ فَإنَّ الْمُؤْمِنَ إذَا رَسَخَ فِى الإيَمانِ رُفِعَ عَنْهُ الرُّؤيَا ! « 1 » « غمگين مباش ! چرا كه مؤمن چون در ايمانش راسخ گردد ، ديگر خواب نمىبيند ! »
بالجمله از جمله مناسبات اين حديث شريف كه ما آن را در اينجا بالمناسبة نقل نموديم ، حديث دخول عنوان بصرى مىباشد بر مولانا الصّادق عليه السّلام ، و اقتباس او نور حق را از بركات مجلس شريفش پس از آنكه مأيوس گرديده بود از طول ممارست با مالك بن أنَس كه چيزى را منتفع گردد .
هامش
( 1 ) اين را به عين اين عبارات در كتاب « بصائر الدّرجات » طبع حروفى كه به تصحيح و اهتمام حاج ميرزا محسن بن ميرزا عباسعلى كوچه باغى طبع گرديده است در ص 254 و ص 255 آمده است الّا آنكه بجاى فلان الواقفى ، فلان الرّافعى آورده است . و شايد اين درست باشد به جهت آنكه واقفيّه بعد از شهادت امام موسى بن جعفر عليهماالسلام پديد آمدند و راوى اين روايت از خود حضرت امام كاظم عليه السلام مىباشد . ابو جعفر محمد بن حسن به فَرّوخ صفّار از اصحاب حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام است و در سنهء 290 وفات يافته است .