ديدهاى چه كسى است ؟ !
أبو حنيفه جواب داد : جَعْفَر بْنُ مُحَمَّدٍ !
تمجيد ابو حنيفه از امام صادق عليه السّلام
و چون از أبوحنيفه استفتا كردند دربارهء مردى كه وصيّت نموده بود براى امام ، و قيدى هم ذكر نكرده بود ، يعنى امام با وصف اطلاق . ابوحنيفه جواب داد : آن وصيّت براى جعفر بن محمد مىباشد . و اين فتوى إعلانى است از جانب ابو حنيفه كه امام صادق را امام فريد در عصر خود مىداند .
آرى آن دو سالى كه به سبب آن ، نعمان بن ثابت ( ابو حنيفه ) زنده شد و هلاك نگرديد نبود مگر متمّم و مكمّل ساليانى پيش از آن كه أبو حنيفه در آنها فقه شيعه را مىآموخته است . و از همان مكتب و مدرسه است كه كمر زيد بن على را بر خروجش بر هشام بن عبد الملك بست و پشتش را قوى ساخت . و گفته شده است كه : به محمد و ابراهيم ( دو پسران عبد الله بن حسن ) در خروجشان بر عليه منصور ميل داشت . و آنكه زنى نزد وى آمد و گفت : پسرش اراده دارد با اين مرد خروج نمايد - به دنبال خروج ابراهيم - و من او را منع مىكنم . ابو حنيفه گفت : او را منع مكن !
و ابو الفرج اصفهانى از أبو اسحق فَزارى روايت كرده است كه گفت : من نزد ابو حنيفه آمدم و به دو گفتم : آيا از خداوند پرهيز نمىكنى ؟ ! تو فتوى دادى كه برادرم با ابراهيم خروج كند و برادرم كشته شد !
ابو حنيفه گفت : كشته شدن برادرت بدان گونه كه كشته شده است معادل با كشته شدن اوست اگر در روز بَدْر كشته مىشد ، و شهادت وى با ابراهيم بهتر است براى او از زندگانى !
اگر مَجْد و عظمت مالك آن باشد كه وى بزرگترين مشايخ شافعى است ، و يا مَجْد و عظمت شافعى آن باشد كه بزرگترين أساتيد ابن حنبل است ، و يا مَجْد و عظمت اين دو شاگرد آن باشد كه در نزد چنين دو استاد و شيخى فراگرفتهاند بايد دانست كه شاگردى و تتلمذ از امام صادق مىباشد كه به فقه مذاهب اربعهء اهل سنّت خلعت مجد و عظمت را در بر كرده و بر قامتشان پوشانيده است .