أبِى عَبْدِ اللهِ عليه السّلام ، فَنَشَدْتُ عَنْهُ فَارْشِدْتُ إلَيْهِ فَجِئتُ طَرَقْتُ الْبَابَ .
فَقَالَ : مَنْ ؟ ! قُلْتُ : صَاحِبُكَ سُفْيَانُ !
فَفَتَحَ الْبَابَ وَ وَقَفَ عليه السّلام عَلَى ثَلَاثِ مَرَاقٍ وَ قَالَ : مَرْحَباً يَا سُفْيَانُ ! مِنَ الْجَهَةِ الشِّمَالِيَّةِ ؟ !
قُلْتُ : نَعَمْ يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ . مَا لِى أرَاكَ قَدِ اعْتَزَلْتَ النَّاسَ ؟ !
قَالَ : يَا سُفْيَانُ ! فَسَدَ الزَّمَانُ ، وَ تَغَيَّرَ الإخْوَانُ ، وَ تَقَلَّبَ الأعْيَانُ ، فَرَأيْتُ الانْفِرَادَ أسْكَنَ لِلْفُوَادِ ! أ مَعَكَ شَىْءٌ تَكْتُبُ فِيهِ ؟ !
قُلْتُ : نَعَمْ ! فَقَالَ : اكْتُبْ :
ذَهَبَ الْوَفَاءُ ذَهَابَ أمْسِ الذَّاهِبِ * وَ النَّاسُ بَيْنَ مُخَاتِلٍ وَ مُوَارِبِ 1
يَفْشُونَ بَيْنَهُمُ الْمَوَدَّةَ وَ الصَّفَا * وَ قُلُوبُهُمْ مَحْشُوَّةٌ بِعَقَارِبِ 2
قُلْتُ : زِدْنِى يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ ! قَالَ عليه السّلام : اكْتُبْ :
هامش
گفت : آن چيز كدام است ؟ ! من گفتم : ثلاث لا يغلّ عليهنّ قلب امرى مسلم ، يكى از آن سه چيز اخلاص عمل براى خدا بود كه ما معنيش را فهميديم و دومى النَّصيحة لائمّة المسلمين ( خيرخواهى براى پيشوايان مسلمان ) اين دسته از پيشوايانى كه بر ما واجب است آنان را از خيرخواهى نمائيم چه كسانى هستند ؟ ! آيا معاوية بن أبى سفيان ، و يزيد بن معاويه ، و مروان حكم و افرادى كه شهادتشان در نزد ما جايز نمىباشد و نماز خواندن در پشت سرشان صحيح نيست ، آيا اينان هستند ؟ ! و ديگر كلامش كه گفت : و اللزوم لجماعتهم ( پيوسته واجب است بر انسان كه ملازم جماعتشان بوده باشند . ) مراد كدام جماعت مىباشند ؟ ! آيا مراد مُرجئى است كه معتقد است : هر كس نماز نخواند و روزه نگيرد و از جنابت غسل ننمايد و خانهء كعبه را خراب كند و با مادرش نكاح كند وى بر دين جبرائيل و ميكائيل است ، و يا مراد قَدَرى است كه معتقد است : آنچه خدا خواست واقع نشد و آنچه ابليس خواست متحقّق گرديد ، و يا مراد حَرورى است كه از على بن أبيطالب بيزارى مىجويد و بر كفرش شهادت مىدهد ، و يا مراد جَهمى است كه معتقد است معرفت فقط به خدا كافى است و ايمانْ غير از آن چيزى نيست ؟ سفيان گفت : ويحك اى واى بر تو ! پس ايشان چه مىگويند ؟ ! من گفتم : ايشان مىگويند : على بن أبيطالب سوگند به خدا پيشوائى است كه واجب است بر ما كه خيرخواه او باشيم ، و مراد از لزوم جماعت ، لزوم اهل بيت او مىباشد . اين مرد گفت : چون سفيان اين بشنيد ، مكتوب را گرفت و پاره كرد و به من گفت : از اين مطلب كسى را مطّلع مگردان !